Vacance à la campagne

 

Dat bloggen, ik weet niet wat het is. Het lijkt wel of de rek er een beetje uit is. Inmiddels blog ik al een aantal jaren, vanaf 2012 om precies te zijn.

In het begin plaatste ik bijna iedere week wel een blogpost. Later werd dat steeds minder en dit jaar is het nog maar heel weinig.

Volgens mij ben ik niet de enige, het lijkt wel trend. Veel van mijn favoriete blogs zijn inmiddels gestopt of posten steeds minder. Dat maakt het ook minder leuk om te bloggen.

Maar ik laat het er nog niet bij zitten. Hier een nieuwe blogpost.

 

 

Afgelopen zomer, vlak voor de bruiloft, zijn mijn man en ik op vakantie geweest in Bourgondië. Heerlijk was het daar. Rustige, landelijk, vredig, mooi en zo echt helemaal ‘Frans’. Nogal logisch, zul je denken,  het ligt in Frankrijk. Toch, het maakt verschil. Er zijn van die plekken die zo toeristisch zijn dat het er zomers bijna een Nederlandse (of Engelse) enclave lijkt en waar alles lijkt te draaien om het vermaak en de commercie. Zo jammer.

Wij houden ervan om ons te begeven onder de gewone Fransen en ons stokbrood te kopen bij de plaatselijke boulangerie en onze boodschappen op de markt of bij zo’n piepkleine supermarché te doen.

Er zijn mensen die zeggen dat Frankrijk best leuk is, maar dat het zo jammer is dat er Fransen wonen. Misschien hebben zij alleen te maken gehad met Fransen die de lompe Nederlandse toeristen zo spuugzat zijn, dat ze er geen zin meer in hebben om beleefd te zijn. Want zeg nou zelf, zijn wij Nederlanders altijd zo’n vriendelijk volk?

In ieder geval, de Bourgondiërs zijn, voor zover wij het hebben kunnen beoordelen, aardige mensen.

En  weet je, in Bourgondië stikt het ook van de brocante marktjes. Van die gezellig, kleine marktjes op het dorpsplein of op het veldje achter de kerk. Marktjes waar je nog heel mooie Franse spulletjes kunt kopen voor echt heel weinig. Op deze foto’s laat ik de inkoop zien van één brocante-rondje.

 

 

En geloof het of niet, alles zo rond de € 5,-- per stuk, soms iets meer, soms iets minder maar nooit boven de € 10,--.

 

 

En nu volgend jaar niet allemaal naar Bourgondië rijden natuurlijk ;-)

De volgende blogpost zal ik laten zien waar we zaten.

 

 

 

 

Laken & Servet

 

We zijn net terug van een fijn weekend met het hele gezin. Dat is met z’n zessen, wij, onze zoon en dochter en hun vriendin en vriend. Vorig jaar, toen we ter ere van mijn verjaardag naar Parijs zijn geweest, hebben we bedacht om er een familietraditie van te maken; ieder jaar een paar dagen weg met elkaar.

We begonnen vrijdags met een lunch bij ons thuis. Ik had pompoensoep gemaakt, een echte herfstsoep. Daarna reden we richting  Zuid-Limburg, eigenlijk België, we zaten zo’n vier kilometer over de grens in de Voerstreek. Ik had een via internet een B&B gevonden.

Omdat we er praktisch langs zouden komen, wilde ik graag langs Caatje brocante in Heel. Niet iedereen (eigenlijk niemand) zat te springen om brocante maar ik heb ze gewoon meegesleurd. Och, het was maar voor even…

 

Mooie spullen heeft Caatje! In de volgende blogpost zal ik foto's laten zien.

 

Na Caatje reden we door naar Laken en Servet in Moelingen, België, net over de grens. Spannend! Zou het er net zo mooi zijn als dat de website deed vermoeden?

Gelukkig wel, zelfs meer dan dat!

Met een gerust hart kan ik iedereen Laken & Servet aanbevelen. Kijk maar eens op hun website (klik)  Mooie, schone, comfortabele kamers, een gezellige ontbijtkamer annex salon met houtkachel èn, je zult het niet geloven, sfeervolle stillevens met brocante!

 

 

 

We werden er allerhartelijkst ontvangen met koffie, thee en een schaal koekjes.

Nadat we ons geïnstalleerd hadden, reden we ’s avonds naar Eijsden voor een diner bij brasserie La Meuse. Natuurlijk moesten we het Limburgs soervleisj (zuurvlees) proberen.

De volgende dag, na een smakelijk en uitgebreid ontbijt, maakten we een lange wandeling door de Voerstreek. Wauw, hoe mooi is het daar, dat wist ik niet.

 

 

 

 

’s Middags reden we naar Maastricht. Daar kon een ieder zijn eigen gang gaan. De jongelui hebben natuurlijk gewinkeld.

 

 

 

Voor  ’s avonds hadden we een tafel gereserveerd bij Il Bacaro bar e cucina op het Vrijthof alwaar wij lekker Italiaans gegeten hebben.

Na een gratis extra uurtje slapen, wat een mazzel, togen we zondag, na weer een heerlijk ontbijt terug naar huis.

Nu weten we het zeker; deze traditie van jaarlijks met elkaar weg, houden we erin!

Barry

Umbrië en Toscane

Kan het nog? Jawel toch. Ik wil nog foto's laten zien van de andere helft van onze vakantie.

Mocht je er geen zin in hebben dan scroll je gewoon lekker door.

 

Onze vakantie begon in Le Marche, oftewel de Marken, daar had ik al foto's van laten zien.

De tweede helft van de vakantie waren we in Umbrië maar eigenlijk ook in Toscane.  ‘Officieel ‘ verbleven we in Umbrië maar als we iets te hard gas gaven, zaten we in Toscane. Van beide streken hebben we dus wat meegepikt.

Ook een prachtig stuk Italië! Echt het Italië zoals je je Italië voorstelt, althans dat vond ik.

 

Glooiende okerkleurige heuvels met cipressen en pijnbomen met daarboven een felblauwe hemel. Wonderschone steden, stadjes en gehuchtjes waar je kunt rondslenteren en, niet te vergeten, heerlijk eten!

 

 

We verbleven in een prachtig gerestaureerd klassiek Umbrisch/Toscaans boerderijhuis, middenin de olijfgaarden en vanaf ons terras uitzicht op het Meer van Trasimeno

 

 

 

Assisi, de stad van de heilige Franciscus, die met de vogels en de dieren kon praten.

Met een basiliek zo groot!

Nou ja, het zijn eigenlijk drie kerken in één, bovenop elkaar

Cortona, een oude stad in Toscane, gelegen op een heuvel. Met een wirwar aan straatjes en steegjes met winkels, restaurantjes, antiek en veel galeries.

 

 

En Firenze (Florence) Wat een geweldige stad.

We zijn er vanaf ons vakantie-adres met de trein naartoe gereisd.

Ook leuk om eens mee te maken.

 

De Basilica di Santa Maria del Fiora of kortweg

de Duoma (de Dom) van Florence.

Immens!!

 

 

David

 

Het beroemde marmeren beeld van Michelangelo op de Piazza della Signoria. Nu eens een foto van alléén de bovenkant. De onderkant wordt mij al teveel belicht. Jammer genoeg  wordt zodoende vaak voorbij gegaan aan het feit dat dit een staaltje van beeldhouwkunst is dat zijn weerga niet kent.

 

 

Op de achtergrond zie de beroemde Ponte Vecchio, een brug vol juwelierswinkeltjes.

Ook zijn we op bezoek geweest bij Fattoria La Vialla in Castigglion Fibocchi. Kennen jullie dat? Kijk anders eens op hun site (klik)

Het bestaat dus echt!

We hebben een rondleiding over dit landgoed gekregen, in de wijnkelders geweest, bij de olijfpersen, de bakkerij en zó heerlijk geluncht. Niet normaal meer.

 

Ook de kippen waren er als de kippen bij

 

Perugia, een superoude stad. Bestaat al vanaf de tweede eeuw na Chr.(!)

Heel bijzonder en mooi.  

 

 

En als het echt tè heet werd…

 

Dan deden we gewoon helemaal niks…

Nu zitten we volop in de herfst en lekker thuis

Ook wel weer fijn toch?

Niks om te klagen

 

Groetjes,

Barry

 

 

La dolce vita

Corinaldo
 

We zijn weer terug uit Italië

 

Eigenlijk al een week maar ik ben nog niet toegekomen aan het bloggen

Ook deze week lukt het nog niet erg, ‘k moet er echt weer even inkomen

 

Uitzicht bij ons verblijf

Het was een heerlijke vakantie

en Italië is toch zo mooi

 

Zo te merken, heb ik aardig wat blogposten van jullie gemist maar alles bijlezen en ook nog reageren, dat is geen doen.

Ik begin gewoon weer vanaf vandaag.

Groetjes,

Barry

 

(hebben jullie rechts op mijn blog gezien dat ik wat spullen op marktplaats heb gezet? Wie weet zit er wat voor je bij)

Pauze, moi aussi

Als bijna iedereen een blogpauze gaat houden, dan ik ook maar.

 

Als ‘afsluiting’ een paar zomerse plaatjes zonder verhaal

 

Over een paar weken vertrekken we naar Italië,

zo’n zin in

 

Zon, warmte, lekker eten, veel cultuur

Maar ook natuur, rust en genieten

Wat zijn we toch bevoorrechte mensen

 

Niets verdiend en toch zomaar gekregen…

 

 

Ik wens jullie allemaal een fijne zomertijd toe

Of je nu weg gaat, ver weg of dichtbij

Of dat je lekker thuis blijft

Geniet er vooral van!

 

 

tot blogs,

Barry

 

Weg met zusje

Vorig weekend was ik er samen met mijn zus op uit.

Dat hadden we nog nooit gedaan, zo samen een paar nachtjes weg. Het was haar idee en het was een zeer geslaagd idee. Zo leuk en zo gezellig.

Vrijdagochtend kwam ze me halen. Eerst zijn we naar De Rijp gereden, het dorp waar vorig  jaar de eerste Koningsdag was. Daar hebben we de stadswandeling gedaan en geluncht. Nou ja ‘stads’- wandeling, De Rijp is maar een klein dorp eigenlijk. Maar wel erg gezellig en authentiek.

Daarna naar onze Bed & Breakfast. We sliepen twee nachten in ’t Zaanse Koopmanshuis Anno 1694 in Koog aan de Zaan.

 

 

’s Avonds hebben we heerlijk gedineerd bij restaurant De Smuiger in dezelfde straat.

Toen lekker slapen

En 's morgens stond er een heerlijk uitgebreid ontbijt voor ons klaar in de keuken van het B&B

Op zaterdag hebben we een heel stuk van Noord-Holland doorkruist. We zijn in Broek in Waterland, Monnickendam en Edam geweest. Natuurlijk veel foto’s gemaakt maar ik zal omwille van de lengte van deze blogpost niet alle foto’s plaatsen.

Edam is een mooi stadje. We zijn er ook even gaan kijken bij Living-In by Helen de Boer. Dat zit in een prachtig pand aan een mooie gracht.

 

 

Het is ingericht als een huis, je kunt zo van kamer naar kamer rondlopen.

Of een kijkje nemen in de achtertuin...

 

 

 

’s Middags hebben we gesmuld van een high tea for two in Theetuin Overleek (klik). Wat geweldig leuk is het daar. Je kunt er te midden van de weilanden genieten van overheerlijke potten thee met taartjes, scones en allerlei ander lekkers. Mocht je eens in de buurt zijn, ga daar dan zeker langs.

 

 

Aan het einde van de middag zijn we ook nog langs Zaandam gereden. We wilden het bekende Inntel Hotel zien.

Best grappig, van die opgestapelde Zaanse huisjes. In het hotel hebben we iets gedronken.

’s Avonds maakten we nog even een wandeling naar de Zaanse Schans.

Dat was vlakbij, aan het einde van de straat de brug over en je stond op de Zaanse Schans. Heerlijk rustig daar.

Zondagmorgen zijn we er na het ontbijt ook nog even naartoe gelopen . Toen was het er een heel stuk drukker. Wat een mensen! De Zaanse Schans is kennelijk een heel geliefde plek voor Chinezen, Duitsers, Spanjaarden, Italianen en nog veel meer nationaliteiten.

We hebben langs de Zaan en de molens gelopen en het voetveer genomen om de Zaan over te steken om zodoende langs de andere kant terug te lopen.

En toen was de koek op. We reden weer naar huis.

Dit is zeker voor herhaling vatbaar.

Zomaar er even tussenuit
Samen met zussie…

Groetjes,

Barry