Onverwachte olielamp

Kijk nou toch wat ik vond! Gewoon bij mezelf in de schuur.

Ik wist niet eens dat we ‘m hadden.

Toch gaaf, zo’n oude olielamp?

Ik heb hem zo goed en zo kwaad als het ging schoon gemaakt en in de keuken gezet. Eigenlijk staat hij in het keukenraam maar voor de foto heb ik hem even op het aanrecht gezet. 

Hij heeft het ooit wel gedaan maar er zit geen lont meer in. Ook lekt hij een beetje olie. Dat is ook de reden dat hij in de keuken staat, op de granieten vensterbank. Dan veeg je de gelekte olie gewoon weg.

Manlief gaat er nog wel een keer naar kijken en misschien krijgt hij hem ook nog wel aan de praat. Het lijkt me sfeervol zo’n olielampje aan ’s avonds.

 

 

Ik ben vandaag de hele dag alleen thuis. Dat ben ik niet gewend.
De laatste maanden was Charlotte steeds thuis nadat  ze was afgestudeerd.
Dat samen zijn duurt nog maar even. Vanaf begin mei heeft ze een baan! We zijn zo blij voor haar
En eind augustus gaat ze trouwen.

Ik zal dus moeten gaan wennen aan dat alleen thuis zijn.

Och, ik heb ook m’n werk en m’n bezigheden, komt vast goed.

Groetjes,

Barry

 

Mooi vooruitzicht!

 

Gisteren paste ze dit nog...

en opeens is ze groot , onze DOCHTER

 

~~

Ze is afgestudeerd, morgen is de uitreiking van haar Masterdiploma

Ook binnenkort heeft ze haar eigen huis,

een plek onder de zon

en altijd iemand in de buurt die van haar houden kon …

 

 

 

Ze gaat uitvliegen
en trouwen!
 

  Wat een vreugde en zegen om een dochter te hebben

en er zomaar een lieve schoonzoon bij te krijgen

 

Het leven is een feest ,

er hangen hier iedere dag slingers:

ons gezin, onze liefde,  onze zoon en dochter  

onze schoondochter en schoonzoon

en nog zoveel meer

 

Mij hoor je niet klagen

 

Fijn weekend alvast

Barry

De televisie

Oké oké, ik zal ook onze tv-hoek laten zien. Ik zag het op diverse blogs voorbij komen.
Echt erg vind ik het, een tv in huis. Zo’n groot zwart vlak dat alle aandacht op eist.

Daarom staat de tv bij ons ín een kast, aan het oog ontrokken. Alleen als we kijken, gaan de deuren open. Ook alle radio-apparatuur en de meeste CD's staan in deze kast

Voorheen hadden we een kleine, die paste in een gewone kast. Maar toen man- en zoonlief een aantal jaren geleden een flatscreen wilde, heb ik 'geëist' dat ook deze in een kast kwam.

 

 

In deze kast van Rivièra Maison paste zelfs een grotere dan dat ze in eerste instantie op het oog hadden. Dus ik maakte nog vrienden ook.
Zij blij, ik blij...

 

en op de kast kan ik steeds wat leuks zetten. Zoals nu deze magnolia-takken. De oude lijst staat er eigenlijk altijd op. Voor de rest wissel ik het steeds af.

Het schattige betonnen vogeltje bracht Charlotte vorig jaar mee uit Frankrijk. Het staat dan hier, dan daar.

 

Tijdens het fotograferen, brak opeens de zon door.
Het lijkt buiten gewoon een beetje lente!

Fijne week allemaal.

Barry


 

2015

 

Zijn we zomaar opeens in het jaar 2015 aanbeland!
Alles is weer ‘normaal’, geen spoortje sinterkerst en nieuw meer te bekennen.

(Nou ja ‘normaal’. Ik wilde deze post woensdagavond plaatsen maar heb even gewacht. Schokkend nieuws uit mijn geliefde stad Parijs. Vreselijk! )

Deze week reed ik op mijn fietsje ook weer richting het werk en na een halfuur was ik al vergeten dat ik notabene veertien dagen vrij was geweest.

Afgelopen maandag heb ik de kerstboom eruit gegooid (dit moet je niet letterlijk nemen hoor). Het optuigen gaat sneller dan het aftuigen want in welk doosje zaten nou ook alweer welke ballen? En waarom past het nu opeens niet meer? Afijn, ’s middags om half 4 zat ik met een kop thee op de bank in een zeer opgeruimde, stofvrije en schone huiskamer.

Ik vloog weer op. Snel foto’s maken! Want voor je het weet komt er weer van alles binnenstormen.

 

 

Onze nieuwe oude salontafel had ik nog niet laten zien. Sinds eind oktober hebben we die. Ik was de oude zo zat! Eigenlijk vond ik die al een tijd te groot voor onze huiskamer.

Toevallig hoorde ik van kennissen dat ze voor een andere inrichting hadden gekozen. Bijna de complete inboedel ging weg, zo ook een oud grenen salontafel. Een echte oude! Die van ons was wel grenen maar niet oud (inmiddels wel al 27 jaar). Nu hebben we een nieuwe véél oudere tafel (misschien wel 127 jaar). Eigenlijk is het een oude keukentafel waarvan de poten korter gezaagd zijn. Vroeger hadden niet zoveel mensen een salontafel. Stel je voor, dan was je chique...

Manlief heeft de tafel helemaal kaal gemaakt, er zat een dikke laag was op.

Het onderstel heb ik geverfd met de krijtverf van Jeanne d’Arc Living in de kleur stone grey, een mooie lichtgrijze tint. Daarna heb ik het bovenblad in de donkere was van Annie Sloan gezet en hier en daar het onderstel ook een veeg gegeven. Ook heb ik het onderstel op sommige plekjes en hoekjes wat doorgeschuurd.

En nu is tie zo

Ik ben er heel blij mee. We hebben gewoon meer ruimte!

Misschien in het echt niet eens zoveel maar optisch gezien zeker wel. Deze tafel is kleiner qua oppervlakte maar staat ook hoger op z’n poten en dat maakt het ook ruimtelijker

 

 

O ja, er waren lezers die vroegen om het recept van de cranberry cheesecake die ik maakte als dessert op eerste kerstdag. Inmiddels heb ik deze taart al een twééde keer gemaakt.
Echt, hij is verrukkelijk.

Dit is niet te lezen maar het recept komt uit dagblad Trouw: (klik)
Ik zeg: "maken die taart" je zult er geen spijt van krijgen.
Allemaal een fijne zaterdag en zondag toegewenst.

en groeten,

Barry

Wattenpopjes

 

In het fantastische boek ‘A winter’s tale’ van Nina Hartmann staan van die leuke ouderwetse wattenpopjes. Ook op allerlei blogs kom ik ze tegen en in webwinkels. Helaas zijn ze heel schaars dus best prijzig.

Afgelopen winters heb ik geprobeerd ze zelf te maken (hier). Dit jaar heb ik opnieuw een poging gewaagd met als voorbeeld de wattenpopjes uit het boek van Nina Hartmann.

 

Voor het lijfje nam ik zo’n ouderwetse knijper. Ik zag dit in Engeland afgelopen zomer, zo leuk! Pegdolls zijn daar best populair. Queen Victoria had een grote verzameling.

Echt victoriaans dus en daar houd ik ook van.

 

Van een pijpenrager maakte ik armen, de knijper bekleedde ik met watten en crêpepapier, oud gemaakt met koffie en thee. Het gezichtje is een ouderwets poëzieplaatje.

Zijn ze niet snoezig?

Eigenlijk al een beetje een kerstversiering, of hoe je het ook noemen wilt.

Maar eerst  hebben we natuurlijk nog Sinterklaas. Wij vieren het donderdagavond. Cadeautjes heb ik al, nu nog de gedichten, die zijn verplicht (en als ik inspiratie krijg een surprise)

Jullie allemaal een fijne Sinterklaasavond toegewenst!

Barry

Een volle herfstvakantie

Toen de kinderen klein waren, was de herfstvakantie altijd echt een vakantie.

Tegenwoordig is het een ‘gewone’ werkweek, Charlotte moet naar Leiden (op de universiteit kennen ze geen herfstvakantie) en de mannen naar hun werk. Toch heb ik geprobeerd een soort van vakantiegevoel  te creëren en nam wat vrij van m’n werk.

 

de haard aan

 

 

een kop cappuccino met zelfgebakken macaron (ze lukken steeds beter)

 

Maandag hebben dochter en ik een dagje ‘020’ gedaan. We vertrokken al vroeg. Vanaf Rotterdam CS sta je met de sneltrein in iets meer dan een halfuur (!) op Amsterdam CS.

We zijn eerst naar de Noordermarkt gelopen, een gezellige markt in hartje Jordaan. Eigenlijk was ik daar nog nooit geweest. Het is er niet heel bijzonder hoor, maar wat ik leuk vind, is dat je daar nog dat lekkere platte Amsterdams hoort. Dat is in het centrum toch minder, daar lopen meer toeristen dan echte Amsterdammers, zeker in zo’n vakantie.

Op de Noordermarkt zit ook een vestiging van ‘de Weldaad’, een winkel met mooie oude spullen.

 

 

De rest van de dag hebben we vooral winkelend doorgebracht en veel kleding gepast.

Herfstvakantie betekent bij ons ook Jeugdweek op dinsdag- , woendag- en donderdagochtend. Zolang als ik me kan herinneren wordt er iedere herfstvakantie een jeugdweek georganiseerd door de kerk waar we bij horen voor alle basisschoolkinderen van het dorp.

Dat betekent drie ochtenden feest. Mijn kinders gingen er vroeger ook altijd graag naartoe. En ik heb er altijd geholpen. Trouwens, dat doe ik nog steeds. Ieder jaar verzin ik een knutsel voor één van de creatieve workshops.

Dinsdag dromden zo’n 250 kinderen de kerk binnen. Dan wordt er met z’n allen gezongen samen met de ‘jeugdweekband’, gelachen, geluisterd naar een Bijbelverhaal, lol gemaakt, maar ook een echt een serieus gesprek gevoerd in kleine groepjes, lekker wat gedronken en gesnoept. Daarna mochten de kinderen kiezen uit een creatieve workshop, bijvoorbeeld appeltaart bakken, een spijkerschilderij timmeren, oude fietsen, buggies of broodroosters slopen (echt iets voor de jongens) en bij mij een knutsel met papier. Ik had alleen maar meiden in m’n groep, gezellig hoor. Dit is het geworden.

 

Vandaag was ik naar m’n werk. Toch voelde het als vakantie toen ik vanavond thuis kwam. De jongens (zoon en schoonzoon) hadden pizza’s gebakken. Zelf deeg gemaakt en verse ingrediënten erop. Lekker! Ik kon zo aanvallen. Ze hadden zelfs een fles goede Italiaanse rode wijn erbij open getrokken. En dat op een gewone doordeweekse dag, nounou.

Morgenochtend ga ik pannenkoeken bakken voor de afsluiting van de jeugdweek, al die 250 kinderen krijgen morgen tussen de middag pannenkoeken te eten.

Er moeten er dus heul veul gebakken worden.

En vrijdag ga ik een dagje uit met m’n zusje. Daar heb ik ook zo’n zin in! We gaan eerst naar Emst naar de open dagen  van Pollewop Brocante en Victorian Times. Daarna willen we een bezoek brengen aan Paleis het Loo in Apeldoorn. Er is een tentoonstelling over prinses Gracia en die leek ons erg leuk.

Een drukke volle afwisselende 'herfstvakantie' dus

 

Tot blogs weer!

Barry

Jarige buurvrouw

Vandaag werd een buurvrouw-vriendin jarig. Met haar man en gezin woont ze een paar huizen verder. Al meer dan 27 jaar! We zijn één dag na elkaar getrouwd.

En ik ken haar al vanaf de kleuterschool en dat is nòg langer geleden.

 

Nu is zij ook 50 geworden. We lopen gelijk met elkaar op in het leven.

 

 

Ik maakte voor haar een boeketje rozen van papier. Ze houdt erg van rozen.

Uiteraard maakte ik iets zèlf voor haar. Zij had ook iets voor mij gemaakt toen ik 50 werd.

 

 

Dit stuk
 

En het staat er nog steeds. Het is ingedroogd maar de hortensia heeft haar blauwe kleur behouden en de witte roosjes zien er schattig vintage uit.

 

Net als wij zelf, wij zijn ook heel schattig vintage

 

Fijn hoor, om mensen om je heen te hebben waarmee je zo vertrouwd bent. Zeker als het zo'n schat van een buurvrouw is. Het is echt niet zo dat we iedere week bij elkaar op de koffie zitten. Soms zien of spreken we elkaar weken niet. Maar alleen al het gevoel dat er mensen om je heen zijn waar je altijd op kunt terugvallen, dat is veel waard. 

Ik weet zeker dat ze open doet als ik midden in de nacht aan de deur zou staan.

Dit blogberichtje is dus een soort ode aan mijn lieve buurvrouw.

Ik wens haar nog veel gelukkige, gezonde jaren toe.

Naast ons…  :-)

 

Barry

Herfstheide

Op dinsdag is er is ons dorp altijd markt. Nou ja, markt… er staan maar een paar kramen.

Maar iedere dinsdag ga ik even om kaas te halen. Een stuk boeren belegen, een stuk Parmezaan, een zak geraspte kaas en een pond boeren roomboter. Vaste prik.

Ook staat er een broodkar van de bekende bakkerij. Daar hoef ik niets want onze broodbakmachine bakt iedere nacht een brood voor ons. Sinds jaar en dag hebben wij iedere morgen vers gebakken brood. We kunnen niet meer zonder.

Verder een viskar en een bloemist. Ik zei het al, het is een markt van niks. Eigenlijk mag het geen markt heten.

Vanmorgen zag ik bij die bloemist wel heel mooie heide staan voor € 2,-- per stuk en twee voor € 3,50. Die nam ik mee.

Toen ik m’n boodschappen had en weer naar huis wilde fietsen, barstte bij ons de eerste herfstbui los en niet zo’n beetje ook. Regen, wind en onweer! Een grote groep mensen zocht beschutting  onder het afdak bij de supermarkt en zo stonden we gezellig te wachten en te praten tot de bui over was.

Vanmiddag bedacht ik om van de heide een hart te binden. Ik had nog een frame liggen.

 

Het hangt nu aan de twee oude luiken.

De andere plant paste in de grespot die ik afgelopen vakantie in Picardië op de brocante kocht. Ik kocht drie van zulke potten, twee bruine en deze. Deze is de grootste.

 

 

Van de te voren niet bedacht maar het staat leuk dat de heide van het hart terugkomt in de pot die er vlakbij staat.

 

 

Vorige week zaterdag werd er een woonbeurs in ons dorp gehouden. Het architectenbureau waar ik werk had er ook een stand dus ik mocht zaterdagmorgen werken. Het kleine vogelhuisje werd uitgedeeld door een woonstyliste, ook op die beurs. Grappig wat ondernemers bedenken als reclame-beurscadeautje.

 

Weer eens wat anders dan een pen.

Morgen begint mijn werkweek weer. Ik hoop dat het in ieder geval  ’s morgens even droog is want ik fiets graag naar mijn werk. Het is niet ver, zo’n 20 minuten maar dat is net lang genoeg om zeiknat te regenen. Nou ja, we zien wel.

Groeten,

Barry 

 

Berenklauwen grrr...

 

Ze staan hier nu ook hoor!

Berenklauwen

Manlief wilde voor me op jacht gaan. Het was nog niet zo gemakkelijk, hij kon ze in eerste instantie niet vinden en als hij ze  zag staan, kon hij er niet bijkomen.

 

Maar gelukkig geeft hij niet zo snel op. Wat hij heeft beloofd, dat doet hij

 

 

Prachtig zijn ze, toch?

 

Meteen ook weer wat lopen schuiven en veranderen

 

 

 

 

'k Heb kiespijn, al een aantal weken.

Nu toch maar een afspraak gemaakt bij de tandarts en straks ga ik...

Als het maar niet te erg is, ben best een beetje bang

 

Groetjes,

Barry

 

Hopla!

 Hop is zulk leuk spul, zo decoratief en heel herfstig.

Toen ik van de zomer in Engeland in een oer-Engelse pub was en daar de hop rondom de open haard zag hangen, bedacht ik al dat ik daar direct aan het begin van de herfst naar op zoek zou gaan.

Dat was nog niet gemakkelijk, in eerste instantie kon ik het nergens vinden en bloemisten die ik vroeg, konden of wilden het niet voor me meebrengen. Ja, één wilde kijken op de veiling maar dan moest ik wel  een hele streng van € 40,-- nemen, tsjongejonge.

Maar gelukkig, een bloemiste bij ons op dorp, ging na een verhuizing weer open en zij verkocht hop.  Ik mocht zeggen hoeveel ik wilde en dat knipte ze af. Het kostte me € 10,--. Kijk dat noem ik nog eens klantvriendelijk.

Voortaan ga ik dus als eerste naar Bloemen & Zo in Bergschenhoek.

Nu hangt en ligt er op diverse plekken in huis hop. Ik vind het echt gezellig staan.

 

 

 

Gisteren werd een pakket bezorgd. Het boek 'A Winter’s Tale' van Nina Hartmann.

Het cadeau dat ik kreeg het voor m’n verjaardag van mijn lieve zoon, dochter en praktisch schoonzoon.

 

 

Op mijn verjaardag was het nog niet uit, wel bijna. Ze hadden het al besteld. Zo lief. Ze begrijpen er niet veel van maar toch kopen ze dit boek voor me.

Wauw, wat een prachtig boek! Daar blijf je in kijken. Ik houd echt van die stijl.

Het beloofd een zonnige dag te worden. Met dit prachtige weer heb ik geen hekel aan de herfst. Echt mooi zoals de natuur kleurt en het zachte licht aan het einde van de dag.

Fijn weekend alvast

Barry