'brocant' stoeltje

 

Het stoeltje dat ik vorig jaar kocht bij de kringloop is af.

Ik geef toe, het heeft even geduurd maar in etappes is het precies geworden wat ik voor ogen had.

Eerst de stof eraf, dat heeft mijn lief gedaan, die heeft veel meer geduld dan ik.

Toen heb ik het geverfd met de milkpaint  van Miss Mustard Seed Milkpaint in de kleur Grainsack. Een mooie grijswitte kleur. En het leuke van die Milkpaint is dat het niet goed dekt, het gaat chippen en bladderen. Ook ligt de verf er niet op maar het wordt een soort één geheel met het hout. Zo lijkt het net of het stoeltje eigenlijk altijd wit is geweest en door de tand des tijds is aangetast.

Bij Minty in Den Haag kocht ik  een mooie linnen in jutekleur.

Over Minty had ik al eens eerder verteld, echt een aanrader als je mooie stof zoekt voor gordijnen of om een meubelstuk te bekleden. Het zit in de Frederikstraat in Den Haag. Een winkel vol restanten van meubelstoffen, veelal van bekende duurdere merken (klik) waarvan de meeste € 19,99 per meter maar laat de stof die ik koos nu ook nog eens dubbel afgeprijsd zijn,
€ 10,-- de meter!

Het bekleden van het stoeltje heb ik ook in etappes gedaan. Ik vond het best nog wel een klus maar dat zal komen omdat ik het niet dagelijks doe. Eerst de rugleuning, daarna de zitting  en toen de armleuninkjes. Om de nietjes te bedekken kocht ik prachtig mooi afwerkband op de weekmarkt in Rotterdam. En of je het nu gelooft of niet, ik vond precies de kleur en dat voor € 1,-- per meter!

Zo zie je maar weer, mooi hoeft dus niet altijd duur te zijn! Alles bij elkaar heeft het me nog geen € 60,-- gekost, dat is de stoel, verf, stof en afwerkband bij elkaar opgeteld.

Het klinkt misschien een beetje vrekkig maar dat is toch gewoon hartstikke leuk?

 

Dit was het toen ik het kocht bij de kringloop. Wat een metamorfose hè

 

 

En het zit nog lekker ook en dat is mooi meegenomen want om nu een stoel alleen voor de sier in huis te zetten…

Groetjes,

Barry

Stoeltje met lange adem

 

Al een tijdje geleden, afgelopen mei, liet ik jullie een stoeltje zien dat ik plotsklaps had gekocht bij de kringloop (hier) Een dotje van stoeltje maar het moest wel helemaal anders worden.

Gelukkig was in ieder geval de bordeauxrode stof er snel af.

 

Maar toen?

Toen heeft het een hele tijd in de huiskamer gestaan, toen weer boven, toen weer beneden en ik deed er niets aan. Gewoon geen tijd voor (of geen zin in), andere dingen gingen voor.

Een paar weken terug, toen het nog warm zomerweer was, heb ik buiten het houtwerk geschuurd.

 

En toen stond het weer te wachten.

Maar vorige week heb ik dan eindelijk het stoeltje geverfd. Met verf van Miss Mustard Seed Milkpaint in de kleur Grainsack. Een mooie grijswitte kleur. En het leuke van die Milkpaint is dat het niet goed dekt, het gaat chippen en bladderen. Ook ligt de verf er niet op maar het wordt een soort één geheel met het hout. Zo lijkt het net of het stoeltje eigenlijk altijd wit is geweest en door de tand des tijds is aangetast.

 

 

 

Dinsdagmiddag ben ik ‘even snel’ naar Den Haag gereisd. Dat kan bij ons vandaan met de metro. Metrolijn E, de zogenaamde ‘Randstadrail’, die gaat van Rotterdam naar Den Haag.

Hiermee sta ik in 10 minuten in Rotterdam-Centrum en in ongeveer 20 minuten op Den Haag Centraal.

Eenmaal in Den Haag best een stukje lopen, dat wel, naar de Frederikstraat. Daar zit Minty (klik), een winkel vol meubelstoffen voor €19,95 per meter. Veelal reststoffen, ook van bekende mooie merken. Linnen, taft, zijde, kelimstoffen etc. In allerlei kleuren.

Daar kocht ik een mooie linnen in jutekleur. En laat die nu ook nog eens afgeprijsd zijn, € 10,-- de meter!

Echt, als je stof nodig hebt, moet je daar eens gaan kijken.

De volgende stap is dus het bekleden van het stoeltje.

Kan best weer even duren,

daarom alvast wat foto’s van de tussenstand.

 

 

 en een ruimer kijkje in de woonkamer met de haard en kaarsjes aan.



 Lastig om met dit donkere weer mooie foto's te maken. Hoewel uiteindelijk is het effect op deze foto best mooi, het lijkt wel een instagram foto. 



 

Een fijn weekend!

Barry

Muziekpapier

Laatst maakte ik een krans van muziekpapier. Jaren geleden maakte ik er ook al eens één, maar die had ik verkocht in de veronderstelling dat ik er snel nog eentje zou maken.

Nou, dat heeft dus een hele tijd geduurd. Pas een week of twee geleden kwam er eens van. Ik was een vrijdagavond alleen thuis, m'n boek was uit en er was niks op tv (Flikken Maastricht was afgelopen)

 

Het idee is niet van mezelf, ik zag ze ooit op blogs voorbijkomen, onder andere op de blog  Wonen in Wit .

Nu zie ik dat het al zes jaar geleden is! Time flies...

Volgens mij komt het oorspronkelijke idee van Déjà-Vu in Oosterhout maar dat weet ik niet zeker. Afijn, dit is dus mijn krans. Het is best een werkje en je krijgt zere vingers van de krammen, maar het resultaat is super leuk.

 

 

Eerder liet ik hem zien op Facebook en Instagram en omdat er door sommigen gevraagd werd hoe ik hem maakte, zal ik een korte omschrijving geven (Tamar op Wonen in Wit heeft op haar blog ook een korte omschrijving gegeven)

Je hebt alleen een strokrans, (oud)muziekpapier en krammen nodig.

Mijn strokrans is 28 cm in doorsnee, ik kocht hem bij de Action. Muziekpapier kun je bij de kringloop kopen, oude piano of orgel studeerboeken ofzo. De krammen kocht ik gewoon bij een Tuincentrum. Wel kleintjes, want die dikke waar je kersttakken vastkramt, werken niet.

 

Je scheurt het muziekpapier in kleine stukken, hoeft niet persé vierkant. Laten we zeggen ongeveer 10 x 10 cm (of 7 x 9 cm, zoiets...)

 

 

Dan maakt je van ieder stukje een soort ‘tuutje’ door met je vinger in het midden te prikken, kijk op de foto wat ik bedoel.

 

 

Deze tuutjes kram je dakpansgewijs op de krans.

Ik heb ongeveer 150 krammetjes gebruikt en dus ook 150 stukjes papier. Je kunt hem eventueel nog opleuken met stukjes kant of lint ertussen.

Als de krans helemaal vol is geprikt, vorm je de papiertoefjes een beetje dat ze wat wijder staan. Gewoon tot je tevreden bent met het resultaat.

Ik hoop dat diegene die deze krans willen gaan maken, het zo een beetje snappen. Eigenlijk valt er niks aan te snappen, gewoon gaan doen, dat werkt het beste.

Groetjes,

Barry

Paper roses

Paper roses oftewel rozen van papier bestaan al heel lang. Het is van oorsprong een Engelse techniek uit de Victoriaanse tijd. Ik denk dat ze in Nederland als eerste geïntroduceerd zijn door Nanette de Freese. Zij heeft een boekje geschreven waarin ze precies laat zien hoe je deze rozen kunt maken. Het boekje is van 1997, kun je nagaan hoe lang deze techniek al in Nederland bekend is.

Toch is het best lastig om het uit een boekje te leren, dus ben ik verder gaan zoeken en op internet vond ik nog veel meer om het onder de knie te krijgen. Bij Janny van der Vliet heb ik een ‘live’ workshop gevolgd en daar heb ik de basistechniek geleerd. Door het te doen ga je het pas echt snappen. Helaas kwam het verven van het papier daar niet aan de orde maar met de beschrijving van Nanette de Freese en het gewoon te gaan doen, leerde ik het mezelf. Met bijvoorbeeld thee en koffie kun je mooie vervaagde kleuren maken.

Na die workshop ben ik verslingerd geraakt aan de papieren rozen. Na het inwinnen van allerlei informatie en door het héél veel te doen, heb ik inmiddels mijn eigen manier gevonden. Die lijkt natuurlijk op de oorspronkelijke manier maar ik heb er mijn eigen draai aan gegeven. Zowel qua verven en qua opbouw van de rozen. Vooral ook door te kijken hoe een echte roos eruit ziet kwam ik een heel eind.

Op een dag kreeg ik van een vrouwenvereniging hier in het dorp het verzoek of ik op een creatieve avond de dames wilde leren een papieren roos te maken. Best wel eng, er zaten 40 (!) vrouwen met een verwachtingsvolle blik naar me te kijken. Gelukkig weet mijn moeder ook hoe het moet en hebben we die workshop samen gedaan.

Ik vond het zo leuk en gezellig dat ik nu af en toe workshops geef aan kleine groepjes, vooral hier in de regio.

 

Dochter Charlotte heeft samen met een vriendin ook een keer meegedaan met de workshop. Ze koos voor rozen in de kleuren van haar kamer, oud roze en lavendelpaars-blauw. Ondanks dat ze niet echt creatief is - ze studeert liever-  zijn haar rozen prachtig geworden. Stilletjes denk ik dat ze toch best wel wat creativiteit in zich heeft, ik weet het eigenlijk wel zeker.

 

 

Eerder had ik jullie verteld dat ik sinds kort deel uitmaak van het creatieve team van Vintage-Furniture in Leiden. Daar worden vooral workshops gegeven op het gebied van de krijtverf van Annie Sloan maar er zijn ook andere workshop. Eén van die workshops is het maken van papieren rozen.

Op woensdagavond 24 juni is er weer een workshop Paper Roses bij Vintage-Furniture in Leiden
en die geef ik dus J

Lijkt het je leuk, dan kun je je opgeven via de site (klik)
De link vind je ook rechts van mijn blog.

Misschien zien we elkaar...

Groetjes,

Barry

Kliekjes kalkverf

Ik heb nog aardig wat resten kalkverf staan. Zinco van de hal, Flax van de keuken en van de woonkamer nog een héél klein beetje Palladio. Daar kun je nog heel veel leuke dingen mee doen. Niet alleen op muren is het mooi, maar ook op kandelaren, potten en vazen. Eigenlijk alles wat je zat bent kun je snel en gemakkelijk opleuken met een lik kalkverf.

 

Deze grèspot kocht ik vorige zomer op een brocante in Picardië. Ik kocht er een aantal voor € 2,50 per stuk. Deze ene had echter wel wat beschadigingen in het glazuur. Niet erg maar toch besloot ik van de week om er een laag kalkverf overheen te kwasten. De vorm is perfect, echt een leuke Franse pot. Na het drogen van twee lagenZinco (Carte Colori) heb ik er wat bloem en koffieprut overheen gewreven. Wauw! Ik vind hem mooi geworden!

Waarschijnlijk heel mooi met dadeltakken maar die heb ik opgeborgen. Die vind ik toch meer passen bij de herfst en winter. Deze roze peperbesjes staan er mooi op en qua kleur en uitstraling vind ik het voor nu leuker dan dadeltakken.

 

 

Ik heb het stenen randje aan de bovenkant niet helemaal meegeverfd, dan lijkt het 'echter'.

 

 

Ik verfde nog een andere pot. Een gewone terracotta pot van de kringloop. Ook deze was maar € 2,50. Deze kreeg de kleur Flax (ook Carte Colori) en ook deze kreeg de volle laag bloem en koffieprut.

 

 

 

Hij staat even op het kastje in de hal met snoeihout van de perenboom uit onze moestuin. Maar ik wil hem buiten gaan zetten met een olijfboompje erin.

 



De twee grote Franse kandelaars zijn zo gekocht. De kleinere is eigenlijk een koperen kandelaar met een laag Zinco en hier een daar een veeg wit. Net echt toch…?

De ‘console’ kocht ik bij de kringloop. Hij was echt verschrikkelijk! Zo’n 'plastic fantastic' goudkleurig kitschding en daarom maar € 1,50. Maar met een laag wit daarna dik Zinco en een afwerking met bloem en koffieprut lijkt hij van zwaar beton. 't Is echt in een wip gebeurd.

 

Zo ook deze gipsen dingen (hoe heten zulke dingen?). Deze heb ik twee jaar geleden al geverfd met kalkverf, zo over het gips. Ze zien er nog steeds prachtig uit ondanks dat ze zomer en winter buiten staan.

 

 

(wat een weertje hè! Zie je die blauwe lucht? dat was deze week)

Trouwens, ik gebruik nooit de primer, zeker niet op kleine projecten. De kalkverf gaat er zo op en er gebeurt niets geks mee. Ook op de muren in de keuken en huiskamer heb ik die onderlaag trouwens niet gebruikt.  Gewoon eigenwijs denk ik.

In de hal had ik het wel gedaan, dat was mijn eerste project met kalkverf.

Maar tussen ons gezegd en gezwegen; ik merk geen verschil en het zit er nu ruim een jaar op.
Moet ik bijzeggen dat de muren glad gestuukt waren en een lichte latex muurverf hadden. Op een onregelmatige muur met kleurverschil zal het uiteraard verstandig zijn om primer te gebruiken.

Morgen rijd ik samen met een vriendin naar Hendrik-Ido-Ambacht. Daar schijnt een gezellige lentefair te zijn bij Woongalery De Peerenhof.

Ik ben benieuwd…

Fijn weekend!

Barry

‘Oude verweerde flessen’

Ik stuitte afgelopen zaterdag op een stapel héél oude Ariadnes, uit 1998 (ik moet ergens nog oudere hebben). Het blijft leuk om daarin te bladeren. Er staan dingen in die natuurlijk echt niet meer kunnen maar best ook veel wat nog steeds helemaal leuk is. Heel tijdloos dus of opnieuw weer hot?

 

 

Bijvoorbeeld  deze flessen, nieuwe flessen die oud en verweerd zijn gemaakt met krijtverf, vernis en gipspoeder.

Ik had nog een lege jeneverfles en een ander klein flesje staan dus heb het meteen uitgeprobeerd.

 

Met een dun kwastje deed ik wat taupe-kleurige krijtverf in de flessen, daar een beetje water bij, goed schudden, toen wat gipspoeder en weer wat schudden en draaien.
En nu zijn het ook ‘oude verweerde flessen’ geworden.

 

Het grijze flesje ernaast kocht ik ooit in Frankrijk op een brocante, een echt oud flesje dus.

De witte veren vond mijn man in het veld. Het zijn zwanenveren, prachtig wit en heel zacht.

De groenig-blauwe flesjes zijn ook ‘echte’ oude flesjes. Het kleinste flesje heeft ook een behandeling gekregen met verf, water en gipspoeder. De ronde stickertjes had ik nog, die vond ik er wel bij passen.

 

 

Het was een karweitje van niks. Als ik weer een geschikte lege fles vind, doe ik het nog een keer. Zo'n verzameling als op de Ariadne foto met kaarsen erin lijkt me wel wat.

En als ik erop uitgekeken ben, kunnen ze alsnog in de glascontainer.

 

Fijne week!

 

Barry

 

 



Creatief met ei :-)

 

Ik vertel het ieder jaar; ik houd niet van felgekleurde paaseieren, gele kuikentjes, paashazen of al dat soort geneuzel.  Ik zie ze trouwens ook meer als voorjaarsdecoratie.

De lente komt!

Vanavond was ik naar een Passie-Paasconcert van een groot mannenkoor uit de regio. Mijn schoonvader zingt daarin (en vele andere mannen natuurlijk) Mijn eigen vader zat ook jarenlang op dat koor. Nu niet meer, mijn vader is ruim acht jaar geleden gestorven, maar hij was gek op ‘zijn’ koor.

Het was een mooi concert, dat Passie-Paasconcert.

En daar kom je geen ei of paashaas tegen want  met het oorspronkelijke Paasfeest hebben eieren natuurlijk geen zak te maken.

 

 

Maar om het voorjaar een beetje in huis te halen, zocht ik mijn zelfgeknutselde eieren weer op. Deze keer legde ik ze in de jardinière met wat hooi, kwarteleitjes en –veertjes en wat lege eierschalen.

 

 

en een eitje meer of minder...

 

 maakt mij niet uit

 

 

Van nòg meer eierschalen en uitgeblazen eieren maakte ik deze krans. Het is een lastig werkje om eieren uit te blazen (en je krijgt er echt heel zere wangen van :-P )

Zien jullie dat de luiken van kleur veranderd zijn? Daarover in een volgende post meer.

 

Ook in de hal wat versierselen. Ik houd ervan om steeds wat te veranderen,

daar kan ik echt mijn ei in kwijt (hoe toepasselijk)

A.s. zondag, Palmzondag, ga ik naar de prachtige Laurenskerk in Rotterdam, dan wordt, zoals ieder jaar, de Mattheüs-Passion van
J.S. Bach uitgevoerd door de Laurenscantorij en het Laurensorkest (klik voor info).

Ik verheug me er weer erg op.

En wat wel leuk is om te vermelden; voor het eerst staan op zaterdag 28 maart van 10.00-15.00 uur twee zogenoemde Bachfietsen in de binnenstad van Rotterdam. Op deze bakfietsen, uitgerust met tv-schermen en koptelefoons, is de Matthäus-Passion live te zien en te horen. De Bachfiets is een nieuw ontwerp, uniek in Nederland. De multimediale fiets laat rechtstreeks de generale repetitie van de Laurenscantorij in de Laurenskerk zien.

Voor nu wens ik jullie een fijne zaterdag en ook een mooie zondag.

Groet,

Barry