Berenklauwen grrr...

 

Ze staan hier nu ook hoor!

Berenklauwen

Manlief wilde voor me op jacht gaan. Het was nog niet zo gemakkelijk, hij kon ze in eerste instantie niet vinden en als hij ze  zag staan, kon hij er niet bijkomen.

 

Maar gelukkig geeft hij niet zo snel op. Wat hij heeft beloofd, dat doet hij

 

 

Prachtig zijn ze, toch?

 

Meteen ook weer wat lopen schuiven en veranderen

 

 

 

 

'k Heb kiespijn, al een aantal weken.

Nu toch maar een afspraak gemaakt bij de tandarts en straks ga ik...

Als het maar niet te erg is, ben best een beetje bang

 

Groetjes,

Barry

 

Flowers

Nog steeds stonden er foto’s van de vakantie in Engeland klaar om op m’n blog te plaatsen. Inmiddels zijn er al aardig wat weken verstreken en zijn er al zoveel andere dingen geweest. Het lijkt nu een beetje ‘mosterd na de maaltijd’ om nog vakantiefoto’s te plaatsen.

Toch doe ik het. Ik heb een goede reden gevonden: ik doe een blogpost over bloemen!

Engeland en bloemen zijn twee handen op één buik.

Ik ben in de jaren ’80 getrouwd en toen was Laura Ashley ‘hot’. Weten jullie het nog?

Toentertijd koos je voor modern, dat was een plavuizen vloer en veel grijs, wit, rood, zwart . Of je koos voor landelijk met oud grenen meubelen en, jawel, bloemetjes. Ik hield toen al niet van modern en  koos voor het landelijke (samen met manlief hoor). De Engelse ‘Laura Ashley’-stijl vond ik geweldig. Wij zijn begonnen met een gebloemd Chesterfield bankstel.

In Engeland was ik even terug in die tijd want daar zie je het nog volop, die Engelse stijl, hoe logisch. Vooral die eerste Bed & Breakfast (klik) 

 

Op onze rondreis (rondreisje hoor) kwamen we praktisch langs Sissinghurst Castle. Ik had er al veel over gehoord en gelezen en het heeft meer dan aan mijn verwachtingen voldaan. De tuinen van Sissinghurst zijn geweldig!

Een paar foto's:

 

 

Nog meer 'very Britisch' is Cath Kidston, kleurrijk en met veel bloemen. Ze gebruikt motieven van oude Engelse stoffen. Helaas heeft zij geen winkel in Nederland. Het lijkt wat op het bekende Greengate maar ik vind de stijl van Cath Kidston iets ‘volwassener’. In Rye trof ik een winkel met een groot assortiment CK maar die winkel was niets in vergelijk met de winkel in Canterbury waar we later waren. Een Cath Kidston Store, zo groot! en ook nog SALE.
"Me o my!"

Alles van CK, tassen, serviezen, beddengoed, accessoires, behang, stoffen,  kleding enz. enz.

 

Ik kocht deze tas, het duurde even, ik kon bijna niet kiezen, heb er denk een half uur over gedaan.

En deze sjaal vond ik ook te leuk om te laten hangen.

En nu ik toch over Engeland en bloemen bezig ben, laat ik jullie meteen mijn replica Rachel Ashwell Union Jack kussen zien. Twee jaar geleden was ik in haar winkel in New York. Die Shabby Chic style kan ik ook wel erg waarderen. Soms misschien een beetje over the top maar met mate toegepast kan het goed.

 

Zo'n Union Jack patchwork kussen vond ik echt cool. Ik heb geprobeerd het zo goed mogelijk na te maken. (echt een Nederlander hè, kopen in de sale of zelf namaken haha)

Dit is mijn 'replica'

 

 

 

en dit is een foto van internet van een originele Rachel Ashwel

 

Ik maakte het van reststoffen, eerder vertelde ik al dat ik heel veel bewaar. Soms komt het van pas. Zoals nu met dit kussen. Zelf ben ik er best tevreden over.

 

 

 

Dit was mijn flowering England post.

 

En om nog even in de sfeer te blijven, morgenavond staat er weer een workshop 'paper roses' op stapel. Gezellig!

 

Groeten,

Barry

 

 

 

Hopla!

 Hop is zulk leuk spul, zo decoratief en heel herfstig.

Toen ik van de zomer in Engeland in een oer-Engelse pub was en daar de hop rondom de open haard zag hangen, bedacht ik al dat ik daar direct aan het begin van de herfst naar op zoek zou gaan.

Dat was nog niet gemakkelijk, in eerste instantie kon ik het nergens vinden en bloemisten die ik vroeg, konden of wilden het niet voor me meebrengen. Ja, één wilde kijken op de veiling maar dan moest ik wel  een hele streng van € 40,-- nemen, tsjongejonge.

Maar gelukkig, een bloemiste bij ons op dorp, ging na een verhuizing weer open en zij verkocht hop.  Ik mocht zeggen hoeveel ik wilde en dat knipte ze af. Het kostte me € 10,--. Kijk dat noem ik nog eens klantvriendelijk.

Voortaan ga ik dus als eerste naar Bloemen & Zo in Bergschenhoek.

Nu hangt en ligt er op diverse plekken in huis hop. Ik vind het echt gezellig staan.

 

 

 

Gisteren werd een pakket bezorgd. Het boek 'A Winter’s Tale' van Nina Hartmann.

Het cadeau dat ik kreeg het voor m’n verjaardag van mijn lieve zoon, dochter en praktisch schoonzoon.

 

 

Op mijn verjaardag was het nog niet uit, wel bijna. Ze hadden het al besteld. Zo lief. Ze begrijpen er niet veel van maar toch kopen ze dit boek voor me.

Wauw, wat een prachtig boek! Daar blijf je in kijken. Ik houd echt van die stijl.

Het beloofd een zonnige dag te worden. Met dit prachtige weer heb ik geen hekel aan de herfst. Echt mooi zoals de natuur kleurt en het zachte licht aan het einde van de dag.

Fijn weekend alvast

Barry

Welkom herfst

 

’t Is weer mooi geweest. Mijn laatste blogpost moet wijken voor weer wat gewoners.

Lekker plaatjes kijken.

Vandaag en gisteren was ik héél huishoudelijk bezig. Was ook wel nodig na alle festiviteiten.

 

 

 

Ik kocht vanmiddag wat leuke takken met besjes. Volgens de bloemist gaan ze naar oranje verkleuren. Dat mag van mij wel even duren, zo vind ik ze eigenlijk prachtig.

 

 

En toen ik toch aan het stoffen was, meteen wat meer hoekjes veranderd.

Gezellig hoor, de herfst. Ik heb er helemaal geen hekel aan.
Eigenlijk ben ik altijd precies op tijd weer toe aan een nieuw seizoen.

Dus vandaar...

" welkom herfst"

 

Barry

Jarig

op een bankje ergens in Parijs

 

Het was me een feest, mijn verjaardag. Tsjongejonge wat hadden ze er veel aan gedaan. Ik hoefde zelf helemaal niets te doen en wist ook helemaal van niets. Maar dit alles had ik echt niet verwacht.

 

Behalve dan het reisje naar Parijs vooraf aan mijn verjaardag, dat had ik wel zelf geregeld.

 

dit word ik nooit zat

Jardin du Luxembourg op steenworp afstand van ons hotel

 

Ik ben al best vaak in Parijs geweest, ik denk zelfs vaker dan in Amsterdam en ik ken er beter de weg dan in m’n eigen hoofdstad.

Toch blijft het een feest om naar Parijs te gaan, ik houd van die stad.

Over maandag, mijn verjaardag hebben jullie al iets kunnen lezen.

‘s Avonds hadden ze nóg een verassing voor me. Met de metro gingen we naar Rotterdam. Dat gaat heel gemakkelijk bij ons vandaan.

 

 

Op de Leuvehaven stapten we uit. Ik had het nog steeds niet door, er zijn zoveel restaurants in Rotterdam.

Maar daar kwam de watertaxi… Toen ging er een lichtje bij me op.

 

 

Over de Maas, zie je de Erasmusbrug op de achtergrond?

naar Hotel New York!

Daar is een geweldig restaurant, veel aparte gerechten met vooral vis op het menu. Met ons gezin hebben we er heerlijk gegeten.

Vrijdagmiddag moest ik vrij nemen van m'n werk en zorgen dat ik om half twee klaar zat.

Wéér een verassing; Charlotte had een high tea geregeld bij De Bakkerswinkel in Zoetermeer. Ook m’n moeder, zus, schoonzus en vriendinnen waren erbij, in totaal met negen man (vrouw bedoel ik).

Toen we aan het einde van de middag weer thuiskwamen, bleek dat manlief een grote party-tent in de tuin had opgezet, zoonlief had voor floorspots gezorgd en voor geweldige muziek ‘uit mijn tijd’ waaronder veel ABBA.  Het werd een super gezellige avond met veel leuke lieve mensen.

Nu is de rust wedergekeerd.

Vanmorgen heb ik eerst maar eens de huiskamer en keuken grondig onderhanden genomen.

Zo dadelijk ga ik boodschappen doen op mijn nieuwe fiets, een sportieve TREKfiets. Gekregen van m’n man voor m’n verjaardag,

Ik ben nog nooit zó jarig geweest!

 

fijne week!

Barry

5 - 0

Vanmorgen kreeg ik ontbijt op bed van man en kinderen.

 

Er hangen slingers in huis.

 

 

Deze mevrouw zit op de stoep

 

En dit bord staat in de tuin

 ?

 

 

Wat zou er aan de hand zijn?

 

Vandaag mag ik een heel bijzondere verjaardag vieren.

 

Vanmorgen heel veel kaarten en visite.

Vanavond lekker uit eten.
En dan is er vrijdag ook nog iets. ‘k Weet alleen niet wat. Het heeft ook met deze bijzondere verjaardag te maken. Beetje eng vind ik het wel want wat gaat er vrijdagmiddag/avond a.s. gebeuren?

Met man en kinderen heb ik deze verjaardag alvast 'voorgevierd' in Parijs. Drie heerlijke dagen.

 

 

Ik was alleen mijn fototoestel vergeten, wat een oen kun je zijn!
't Zal wel aan de leeftijd liggen ;-)
Trouwens, zei mijn dochter, het is maar beter dat je die vergeten bent. Nu ben je 'vrij' en kun je veel beter genieten.

Gelukkig lukte het om met mijn telefoon wat foto's te maken en zoonlief heeft met zijn telefoon, waar een fantastische camera opzit, ook nog foto's voor me gemaakt.

Bovenop de Tour Montparnasse maakte ik deze foto met telefoon, die ik bewerkte met Instagram.

Met weinig middelen toch een mooie foto. Ik sta er versteld van.

Nu ga ik weer verder genieten van deze dag. Jullie horen/lezen nog van me.

Groeten!

Barry

Land of hope and glory

Na een aantal heerlijke dagen in Picardië zijn wij bij Calais de tunnel ingedoken. Een tunnel onder het Kanaal! Als je dit 50 jaar geleden had verteld, op een verjaardag ofzo, hadden ze naar hun voorhoofd gewezen.

Een tunnel?
Onder de zee door?
Van Frankrijk naar Engeland?
“Ben je gek geworden!”

Ik vond het best een aparte gewaarwording en had zo’n beetje dezelfde spanning in m’n onderbuik als wanneer ik ga vliegen.

Het is ook raar! Zo ben je nog in Frankrijk en zo rijd je ‘opeens’ links, spreekt men een andere taal, moet je met ponden betalen en regent het…

Welcome to the United Kingdom!

 

Gelukkig viel die regen reuze mee. Vanaf Folkestone reden we via  een kleine omweg naar onze eerste Bed & Breakfast in East Sussex.

 

 

Bij St. Mary’s Bay aan de zuidkust maakten we een stop. Even bijkomen van de ‘cultuurshock’ en het links rijden.

Daarna deden we het plaatsje Rye aan. Een oud Engels stadje met smalle straatjes die geplaveid zijn met kiezels. Het heeft een leuk centrum met kleine winkeltjes, vooral antiekwinkeltjes zijn goed vertegenwoordigd.

 

 

Bij ‘Simon the Pieman’ (claims to be the oldest tearoom in Rye) namen we een afternoon tea met warme scones, room en jam.

 

Daarna redden we verder naar onze B &B.
We hadden geboekt via internet en hadden niet echt benul wat ons te wachten stond.

 

Helemaal leuk! We hadden een kamer met ontbijt in dit huis.

 

 The Frontdoor

  The living room

 Hoe Engels wil je het hebben?

 

We kregen ontbijt in de eetkamer, ook al zo traditioneel ingericht.

Van het ontbijt zelf heb ik geen foto's genomen. Niet iedereen vind het prettig als er iemand met een fototoestel loopt rond te hupsen als je net wakker bent.

 

 

Ja, nu wist ik het zeker; ‘We zijn echt in Engeland’

En we hebben zulke mooie plekken gezien

een tipje van de sluier: Leith Hill, Petworth Place, Sissinghurst, Canterbury

 

Daarover meer in een volgende blogpost

 

Fijne zondag,

Barry