Brocante?

 

 

Vorige keer liet ik jullie mijn zelf opgeknapte neppe brocante hoedendoos zien. Nu ik toch bezig ben; wat dachten jullie van deze kransjes?

Ik heb weer geprobeerd  brocante te faken. 

Bruidskransjes, of communiekransjes zo je wilt.

 

 

 

Voorbeelden stonden in het magazine van Jeanne d’Arc Living en op de blog ‘By Meisje’, een Duits blog.

 

Ook in Duitsland doen ze kennelijk aan brocante. Leuk om via het bloggen een Duits blogvriendinnetje te vinden. Kijk eens op haar blog, ik vind het er altijd heel gezellig uitzien By Meisje (klik)

 

 

Van die kleine knutselwerkjes of handwerkjes die snel af zijn, daar houd ik van. Dat het niet te veel tijd maar ook niet te veel geld kost. Als het mislukt, gooi je het gewoon weg.

Ik knipte de bloemen uit oud satijnen lint dat ik bij brocanterie Déjà-Vu kocht, dat gaf al meteen een leuk effect. Ik kleurde de bloemen met koffie en met strijkversteviger maakte ik ze mooi stevig. De hartjes zijn zoetwaterpareltjes. Verder gebruikte ik stukjes oud kant, ooit gekocht op een brocante. Voor de blauwe gebruikte ik wasknopjes die ik in Lille kocht. De kransjes zijn dus een beetje van mezelf en een beetje echt brocant.

Maar eigenlijk zijn ze best aardig geworden, ze mogen blijven.

De witte staat heel leuk op het tule dat ik afgelopen zomer in Zuid-Frankrijk op een brocante-marktje kocht.

 

 

 

 

 

Ik zag dat het al twee weken geleden was dat ik wat postte. Het zou zomaar kunnen dat de volgende weer op zich laat wachten. Gewoon druk met allerlei andere zaken.

 

 

Voor nu wens ik jullie een fijne week verder en alvast een goed weekend.

 

Barry

Brocante hoedendoos

 

Hoe vinden jullie mijn nieuwe oude hoedendoos?

Ik heb hem al meer dan 25 jaar. Toen ik hem kreeg, viel hij bijna van ellende uit elkaar. Hij is van een zus van mijn oma geweest. Heel heel oud dus, maar niet ‘leuk’ oud, als je begrijpt wat ik bedoel. Geen mooie brocante uitstraling zeg maar. Gewoon bruin karton en verder niks.

Om het verder uit elkaar vallen te voorkomen had ik hem beplakt met Laura Ashley behang, toen was dat best leuk. Met toen bedoel ik ergens in de jaren ’80.

 

Heel lang stond hij in de slaapkamer totdat ik kort geleden dacht. Die doos moet eruit of ik moet er wat aan doen. Ik verfde hem dik met witte krijtverf. Nadat de verf droog was ben ik er met fijn schuurpapier overheen gegaan en heb wat lukrake vegen gegeven met distress ink.

 

 

Over een gewoon wit A4 velletje heb ik koffie gemorst. Nadat het papier gedroogd was heb ik het gestreken en het mooie label erop geprint.
Oud linnen lintje eraan

 

et voilà

chapeau voor deze boîte à chapeau!

 

 

 

 

Nu mag deze naast de hoedendoos staan die ik laatst op een rommelmarkt kocht.

 

 

 

Ook een oude maar deze is al goed van zichzelf. Samen zijn ze een leuk paar, zo bovenop de kast.

 

 

Het rieten valies was trouwens van diezelfde tante. Er is zoveel uit die familie bewaard gebleven en daar ben ik nu zó blij mee!

En weet je wat ik in het valies bewaar? Mijn oude kleuterschoolwerkjes en schoolschriftjes.

Het zou zomaar kunnen dat ik mijn bewaardrift van die oude tante geërfd heb (zij zou zeggen “georven”)

Groeten!

Barry

Grace Kelly en Paleis Het Loo

 

 

Zoals ik in mijn vorige post vertelde, gingen we niet alleen naar Emst.

Omdat we dan toch in de buurt waren, hadden we het plan opgevat ook naar Paleis het Loo te gaan. Daar wilde ik al langer weer eens naartoe. Ik was er voor het laatst toen ik nog kind was, ik zat nog op de basisschool.

Een andere reden was de expositie ‘Grace Kelly, prinses en stijlicoon’ , die daar nog tot en met 4 januari 2015 loopt (klik)

 

Een verhaal over het leven  van prinses Gracia van Monaco, een waargebeurd sprookje, dat helemaal geen sprookje bleek te zijn. Toch, ik vond het erg leuk om te zien allemaal. Haar kleding, haar accessoires als schoenen, brillen, hoeden, sieraden, maar ook filmbeelden en foto’s brachten het verhaal van deze prinses opnieuw tot leven.

Hoewel ik nog erg jong was toen het zich allemaal afspeelde, het beeld van prinses Grace, geboren in de Verenigde Staten als ‘Grace Patricia Kelly’, zit ook in mijn geheugen. Ik weet nog goed dat ik haar héél mooi vond. Het leek mij wel wat om prinses te zijn.

Maar niet alleen prinses, Grace Kelly (1929-1982) was een Amerikaanse actrice die door haar huwelijk met Rainier van Monaca prinses werd. Als stijlicoon  werd zij een van de meest gefotografeerde vrouwen van de twintigste eeuw. Altijd op de voet gevolgd door de media in haar succesvolle leven als Amerikaanse filmster, als vorstelijke bruid en als prinses van Monaco.

Ik wilde wat foto’s nemen maar bij de eerste de beste poging werd ik direct bij de lurven gegrepen “Geen foto’s!”. Beschaamd deed ik mijn fototoestel snel terug in mijn tas:  “sorry”

Later zag ik anderen wel gewoon foto’s maken, ik had kennelijk de pech gehad dat iemand het zag. Toch durfde ik m’n toestel echt niet meer te voorschijn te halen.

Alleen bij de ingang mocht het

In Paleis het Loo zelf mocht je wel foto’s maken. Best een aanrader, het is er heel mooi.
 

 

De barokke tuinen zijn ook prachtig. Alleen worden ze op dit moment onder handen genomen, dat was jammer. We gaan zeker nog een keer terug als de tuinen klaar zijn. Dan doen we ook de Oranjewandeling door het bos van Het Loo. Daar hadden we nu geen tijd meer voor.

 

 

zusje

 

Ik kijk naar buiten en zie dat de herfst nu echt in het zadel zit. Eigenlijk best fijn (ik durf het bijna niet te zeggen) ik geniet van de wisseling van de seizoenen. Vanmorgen zei Charlotte het ook “mam, ik vind het best gezellig, die herfst” en gelijk heeft ze.

Fijne week,

Barry 

New French Decor

 "Weer eens wat anders" noemde Elian het in haar leuke blog Pollewop Brocante (klik)

 

Jullie kennen Pollewop Brocante misschien wel van de Boerderij Fair die sinds een paar jaar word gehouden in Emst, op en rond Hemelvaartdag. 

Samen met Nienke van Victorian Times (klik) heeft ze afgelopen vrijdag 24 en zaterdag 25 oktober twee fantastische open dagen gehouden in de woonkamer van haar geweldige boerderijhuis in Emst. Ook de winkel was open.

 

Met mijn lieve zusje (ze is 5 jaar jonger, vandaar zusje) ben ik afgelopen vrijdag naar Emst gereden. De verwachtingen waren hoog gespannen. Ja, je rijdt niet voor niets 130 km (en weer terug)

Maar het was niet voor niets. Wauw, wat was het mooi!

 

Er waren echt prachtige spullen, niet alleen heel mooie brocante maar prachtige stukken die met recht hoogwaardig antiek genoemd kunnen worden. En wat een sfeer! Ik vond het echt geweldig. Zelfs mijn zusje, die eigenlijk helemaal niets met brocante heeft, vond het mooi.

Ik besteed er verder geen woorden meer aan, ik denk dat de foto’s voor zich spreken.

 

De verzorging was ook top. Er was een catering aanwezig in een gezellig partytent buiten waar we koffie dronken met overheerlijke appeltaart. Vooral de bediening was erg goed. 

We zijn niet alleen naar Emst gegaan maar hebben de rit naar de Veluwe gecombineerd met een bezoek aan Paleis Het Loo voor de expositie ‘Grace Kelly, prinses en stijlicoon’

Daarover meer in een volgende blogpost.
 

Fijne week,

Barry

 

Een volle herfstvakantie

Toen de kinderen klein waren, was de herfstvakantie altijd echt een vakantie.

Tegenwoordig is het een ‘gewone’ werkweek, Charlotte moet naar Leiden (op de universiteit kennen ze geen herfstvakantie) en de mannen naar hun werk. Toch heb ik geprobeerd een soort van vakantiegevoel  te creëren en nam wat vrij van m’n werk.

 

de haard aan

 

 

een kop cappuccino met zelfgebakken macaron (ze lukken steeds beter)

 

Maandag hebben dochter en ik een dagje ‘020’ gedaan. We vertrokken al vroeg. Vanaf Rotterdam CS sta je met de sneltrein in iets meer dan een halfuur (!) op Amsterdam CS.

We zijn eerst naar de Noordermarkt gelopen, een gezellige markt in hartje Jordaan. Eigenlijk was ik daar nog nooit geweest. Het is er niet heel bijzonder hoor, maar wat ik leuk vind, is dat je daar nog dat lekkere platte Amsterdams hoort. Dat is in het centrum toch minder, daar lopen meer toeristen dan echte Amsterdammers, zeker in zo’n vakantie.

Op de Noordermarkt zit ook een vestiging van ‘de Weldaad’, een winkel met mooie oude spullen.

 

 

De rest van de dag hebben we vooral winkelend doorgebracht en veel kleding gepast.

Herfstvakantie betekent bij ons ook Jeugdweek op dinsdag- , woendag- en donderdagochtend. Zolang als ik me kan herinneren wordt er iedere herfstvakantie een jeugdweek georganiseerd door de kerk waar we bij horen voor alle basisschoolkinderen van het dorp.

Dat betekent drie ochtenden feest. Mijn kinders gingen er vroeger ook altijd graag naartoe. En ik heb er altijd geholpen. Trouwens, dat doe ik nog steeds. Ieder jaar verzin ik een knutsel voor één van de creatieve workshops.

Dinsdag dromden zo’n 250 kinderen de kerk binnen. Dan wordt er met z’n allen gezongen samen met de ‘jeugdweekband’, gelachen, geluisterd naar een Bijbelverhaal, lol gemaakt, maar ook een echt een serieus gesprek gevoerd in kleine groepjes, lekker wat gedronken en gesnoept. Daarna mochten de kinderen kiezen uit een creatieve workshop, bijvoorbeeld appeltaart bakken, een spijkerschilderij timmeren, oude fietsen, buggies of broodroosters slopen (echt iets voor de jongens) en bij mij een knutsel met papier. Ik had alleen maar meiden in m’n groep, gezellig hoor. Dit is het geworden.

 

Vandaag was ik naar m’n werk. Toch voelde het als vakantie toen ik vanavond thuis kwam. De jongens (zoon en schoonzoon) hadden pizza’s gebakken. Zelf deeg gemaakt en verse ingrediënten erop. Lekker! Ik kon zo aanvallen. Ze hadden zelfs een fles goede Italiaanse rode wijn erbij open getrokken. En dat op een gewone doordeweekse dag, nounou.

Morgenochtend ga ik pannenkoeken bakken voor de afsluiting van de jeugdweek, al die 250 kinderen krijgen morgen tussen de middag pannenkoeken te eten.

Er moeten er dus heul veul gebakken worden.

En vrijdag ga ik een dagje uit met m’n zusje. Daar heb ik ook zo’n zin in! We gaan eerst naar Emst naar de open dagen  van Pollewop Brocante en Victorian Times. Daarna willen we een bezoek brengen aan Paleis het Loo in Apeldoorn. Er is een tentoonstelling over prinses Gracia en die leek ons erg leuk.

Een drukke volle afwisselende 'herfstvakantie' dus

 

Tot blogs weer!

Barry

Jarige buurvrouw

Vandaag werd een buurvrouw-vriendin jarig. Met haar man en gezin woont ze een paar huizen verder. Al meer dan 27 jaar! We zijn één dag na elkaar getrouwd.

En ik ken haar al vanaf de kleuterschool en dat is nòg langer geleden.

 

Nu is zij ook 50 geworden. We lopen gelijk met elkaar op in het leven.

 

 

Ik maakte voor haar een boeketje rozen van papier. Ze houdt erg van rozen.

Uiteraard maakte ik iets zèlf voor haar. Zij had ook iets voor mij gemaakt toen ik 50 werd.

 

 

Dit stuk
 

En het staat er nog steeds. Het is ingedroogd maar de hortensia heeft haar blauwe kleur behouden en de witte roosjes zien er schattig vintage uit.

 

Net als wij zelf, wij zijn ook heel schattig vintage

 

Fijn hoor, om mensen om je heen te hebben waarmee je zo vertrouwd bent. Zeker als het zo'n schat van een buurvrouw is. Het is echt niet zo dat we iedere week bij elkaar op de koffie zitten. Soms zien of spreken we elkaar weken niet. Maar alleen al het gevoel dat er mensen om je heen zijn waar je altijd op kunt terugvallen, dat is veel waard. 

Ik weet zeker dat ze open doet als ik midden in de nacht aan de deur zou staan.

Dit blogberichtje is dus een soort ode aan mijn lieve buurvrouw.

Ik wens haar nog veel gelukkige, gezonde jaren toe.

Naast ons…  :-)

 

Barry