Krijtrotsen bij Ault

Wéér foto’s van onze vakantie in Picardië. Zijn jullie het al zat?

Ik wil nog even terugkomen op mijn vorige post over de strandhuisjes. Sommigen vonden het er zo rustig uitzien en vroegen zich af of ik daar soms in m’n eentje was.

‘k Zal het uitleggen. Cayeux ligt aan zee. Als je aan komt rijden loopt de weg langs zee. Aan de ene kant heb je woonhuizen, hotels, restaurants, appartementen etc. Aan de andere kant zijn grote parkeerplaatsen, meteen daar begint het strand, je ziet vanaf de parkeerplaatsen de huisjes aan de achterkant. En inderdaad daar zie je niemand. Er zit wel een deur in de achterkant maar van de meeste huisjes is die dicht. Je kunt dus vanaf de parkeerplaats naar hartenlust foto’s maken, niemand loopt of zit aan de achterkant.

Om de zoveel huisjes is er een tussendoorgang naar het strand. Aan de voorkant, aan de strandkant, is een houten promenade, een soort van brede, lange vlonder. Daar kun je overheen wandelen of op zitten, geen last van de keien dus. Er staan ook bankjes.

Aan de voorkant van zo’n huisjes zit een deur en een raam. Voor het raam zit een luik, een soort van klep die omhoog kan en dan is het een luifel om onder te zitten. Volgens mij kun je niet overnachten in deze huisjes, ze zijn puur om een dagje strand door te brengen. Ik zag er bijvoorbeeld tuinstoelen en een tafel in staan en strandspullen. Ik denk dat je zo’n huisje kunt huren voor een dag of periode. Maar ik vermoed dat er ook huisjes privé eigendom zijn omdat sommige huisjes een afwijkende kleur hebben en een naam.

Voor de foto’s die ik aan de voorkant genomen heb, heb ik een rustig stukje gekozen. Ik houd er niet van om mensen ongevraagd op de foto te zetten en zeker om die foto’s  dan op mijn blog te plaatsen. Stel je voor, ik zou het ook niet leuk vinden om mezelf opeens terug te zien op een blog van een volslagen vreemde.

Maar nu Ault:

 

De plaatjes die ik hier laat zien zijn van de krijtrotsen bij Ault. Toch wel heel apart hoor, van die hoge witte muren die de zee tegenhouden. We hebben een stuk onderlangs gelopen en een stuk bovenlangs.

 

Bovenstaande  foto's zijn 'beneden' genomen

 

 

en deze vanaf  'boven'.

Van beide kanten is het indrukwekkend.

 

 

Je kunt er geen schelpen zoeken maar stenen des te meer in heel veel kleuren en vormen. Ik heb er best veel mee naar huis genomen.

En nu weet ik eigenlijk niet wat ik er mee moet ...

 

Tot blogs weer

de volgende keer foto’s van de overkant, van Engeland

Barry

Huisjes op het strand

Heel fotogeniek vind ik ze, deze strandhuisjes.

En wat zijn het er véél!

Meer dan 400

 

 

We waren op het strand van Cayeux-sur-Mer. Een strand niet van zand maar van grote kiezels. Ligt niet echt lekker dus mensen zitten heerlijk voor hun strandhuisje, gehuurd of eigendom, op de lange promenade, een soort vlonder.

 

 

 

 

We waren wat aan het rondtoeren en  hadden een stokbrood, mes, stuk brie, twee gekookte eieren en een fles water mee.

Dit was onze lunch op een bankje langs dit kiezelstrand met uitzicht op de zee en links en rechts van ons de rijen huisjes.

Wéér een leuk stukje Frankrijk ontdekt,

Fijne zondag allemaal

 

Barry

De schoonheid van la Baie de Somme

La Baie de Somme behoort tot de exclusieve ‘club van de mooiste baaien ter wereld’.

Ik begrijp dat nu wel. 

 

 

Vanaf het appartement konden we via wat trappen en straatjes afdalen naar de baai. Saint Valéry-sur-Somme heeft een lange boulevard langs de baai met allerlei gezellige (vis)restaurants.

 

Bij laag water zie je het donkergrijze slik, het gedeelte dat bij vloed steeds onderloopt. Bootjes liggen te wachten tot ze weer 'mogen'

Je ziet aan de overkant grote groene velden, dat zijn de schorren. Dit stuk loopt alleen bij springvloed onder. Schapen grazen in het zoute gras en zijn daarom beroemd in de regionale keuken als “Pré-Salé”.
Voorgezouten schaap, zeg maar.

Er zijn ook uitgestrekte zandvlaktes waar allerlei soorten vogels vertoeven. Vele soorten vogels rusten hier tijdens hun trektocht naar het zuiden en weer terug.

Zeehonden zie je er ook. Zo grappig als je over de boulevard langs de baai loopt en er opeens een lief neusje boven het water uitsteekt.

 

 

Le Hourdel ligt aan de zuidelijk ‘ingang’ van de baai. Natuurlijk mèt vuurtoren om vissersboten de weg te wijzen. Hier begint de zee, wat een ruimte!

 

 

Er ligt een lange dijk van grote kiezels, heel apart. Je kunt deze dijk een heel stuk aflopen richting de zee.

 

De grens tussen hemel en zee lijkt hier niet te bestaan, het ene gaat bijna naadloos over in het andere. Het licht en de kleuren zijn er betoverend. Zoveel tinten wit, grijs, blauw, groen.
 

Iedere avond maakten we een wandeling langs de baai.

 

 

Wat een prachtige zonsondergang! Het water heel verstild. 
In de verte zie je de lichtjes van Le Crotoy, een dorpje aan de overkant.

Dit dorpje wordt gedomineerd door een prachtig oud hotel. Een groot oranje ‘kasteeltje’ met torentjes. Misschien ook eens leuk om te overnachten?

 

 

In Le Crotoy kun je ouderwets naar zee, het heeft een  zandstrand en dit ligt als enige in Noord Frankrijk pal op het zuiden. We hebben er ‘zondagmiddags lekker liggen luieren totdat er een enorme bui losbarstte. Hoe snel het strand dan leeg is! We moesten nog een aardig stukje rennen naar de auto. Ik ben halverwege onder een boom gaan schuilen met de tassen terwijl manlief het laatste sprintje trok naar de auto. Tot op de draad nat kwam hij me onder de boom halen. We reden terug naar Saint Valéry en wat is het dan fijn als je een mooi appartement hebt. Douchen, verkleden en dan met een boek en wijntje op de bank.

‘k Ga er meteen bij zeggen, dat dit de enige bui was die we in Frankrijk hadden en dan is het niet zo erg.

 

De volgende blogpost nog meer foto's want wat was er veel te fotograferen in Picardië!

Zoals Cayeux-sur-Mer met het enorme kiezelstrand en de vele, vele strandhuisjes.

Of de krijtrotsen bij Ault.

Zoveel moois!

 

Voorlopig genoeg te bloggen dus

en dan komt Engeland ook nog...

 

Groeten,

Barry

Baie de Somme

 

We zijn weer terug, veilig en wel.

En we hebben een heerlijke vakantie gehad. De komende tijd ga ik jullie bestoken met foto’s , ik heb er ontzettend veel gemaakt. Dat komt omdat we wat hebben rondgetrokken en op drie verschillende plekken zijn geweest in Frankrijk en Engeland.

Dan blijf je foto’s maken want telkens is er weer wat nieuws te beleven.

Maar laat ik bij het begin beginnen. Dat was in Picardië. We hadden voor een aantal dagen een appartement gehuurd in Saint Valéry-sur-Somme, een plaatsje aan de Baai van de Somme. Ik zag twee keer een reportage van het interieur van dit adres. Een keer in het blad Seasons en ook in de En France. De bladzijden had ik uitgescheurd en bewaard. En wie wat bewaard, die heeft wat. Een vakantieadres in dit geval.

 

 

Aan de Rue d'Argoules in Saint Valéry-sur-Somme. Een gewone straat, geen vakantiepark ofzo. Je bent dus echt even Frans met de Fransen.

 

 

Het is een heel oud Picardisch huis, zoveel mogelijk in tact gelaten. De eigenaar heeft een brocantewinkel in Saint Valéry-sur-Somme, dat zeg misschien al genoeg.

 

 

de hal, waar je binnenkomt

 

de trap naar boven.

 

En het was echt als in de reportage. Zo grappig om een ‘blad binnen te lopen’.

In dit huis zijn drie appartementen, één op de begane grond, één op de eerste verdieping (daar verbleven wij) en één op de zolder. Dit was 'onze' huiskamer:

 

 

Het uitzicht over de baai is iedere keer anders. Bij eb staat de baai leeg, bij vloed staat hij vol water en alles daartussenin geeft telkens een ander plaatje.

 

 

’s Morgens zagen we de zon opkomen

 

en ook gloorde er een keer een regenboog aan de hemel.

 

Ik bedoel maar, dan heb je toch geen tv nodig?

Toch is er één klein nadeel aan dit appartement. Er is geen tuin of balkon. Je kunt dus niet lekker buiten zitten. Beetje jammer, juist omdat het erg mooi weer was toen wij er waren. Om buiten te zijn, moesten we er dus veel op uit trekken. Helemaal geen probleem want de baai is om de hoek, maar als je op vakantie bent, wil je ook weleens een lekker met een boek in het zonnetje zitten of niks doen. Dat moest dan binnen, voor het open raam.

(ik wilde het eerlijk zeggen voor het geval je erover denkt om dit eens te boeken)

(klik)

Daarentegen is het appartement erg ruim, schoon en heeft het een prima badkamer en kleine keuken. En dat is ook wel erg fijn.

In een volgende post zal ik jullie wat van de omgeving laten zien.

Groeten,

Barry

ZOMER

Voor velen zal deze zomer  altijd in de herinnering blijven als een  verschrikkelijke zomer. Jullie begrijpen wat ik bedoel,  de vliegramp met de Boeing 777 van Malaysia Airlines, vlucht MH17 bedoel.. Ik vind het zo ongelofelijk erg wat er is gebeurd.

...

Het bloggen staat momenteel op een erg laag pitje. Ik heb er gewoon geen zin in, ben veel liever met andere dingen bezig. Daarom ga ik een blogpauze nemen.

Gewoon even niet…
maar ik kom wel terug hoor.

Binnenkort gaan we lekker op vakantie. We ‘doen’ een paar dagen Franse noord-west kust, de Somme om precies te zijn en dan steken we over.

Voor het eerst naar Engeland. Althans, niet helemaal voor het eerst want ik ben diverse keren in Londen geweest. Nu echter gaan we eens kijken hoe het platteland er daar uitziet. Eerst naar Horsham in het district Sussex en dan naar Canterbury in Kent, een stad die al langer op mijn verlanglijstje staat.

Ik kijk er zo naar uit.
 

Voor nu wat foto’s van ons zomers tuintje.

 

Het is geen landgoed,  maar wat kan mij dat schelen,  ik vind het fijn in onze tuin.

 

O ja, wat ik nog  wel wil vertellen, een poosje geleden heb ik de Give-Away  bij Lynda van de blog 'een klein stukje van mij' gewonnen (klik)

 Een Phonewallet. Echt heel handig als je alleen wat geld en je telefoon wilt meenemen.
Hij komt van de webshop Esmee Styling. Neem eens een kijkje!

Leuk hoor om zomaar wat te winnen, wat dat betreft ben ik nog net een kind.

Terwijl ik binnenkort een prachtige leeftijd mag gaan bereiken.  
Daarover later meer. 

Voor nu  allemaal een hartelijke groet, een fijne zomertijd toegewenst
en heel graag

Tot blogs!

Barry

Vide Grenier

 

Als je zo’n bord langs de weg ziet staan, dan weet je het wel.
REMMEN! en als je al te ver bent, direct keren waar het kan...

Een vide grenier!
Daar móet je langs want daar kun je de mooiste schatten vinden voor weinig.

Wéér een blogpost over mijn vakantie maar nu niet over het vakantieadres of de streek maar over brocante.

Geen vakantie zònder... toch?

In onze korte vakantie waren er zelfs twee, heel dicht in de buurt en nog dicht bij elkaar ook.

Ik kreeg broer, schoonzus en man mee. M’n broer wist niet wat hij moest verwachten maar hij vond het leuk. Op een gegeven moment ging hij zelfs ergens af staan dingen, hoe grappig.

Dit is het geworden.

Het is niet veel maar ik was gewaarschuwd; "of ik me in wilde houden"
De auto zat op de heenweg al bommetjevol.

Maar m'n broer zelf kocht toch ook iets, twee glazen schalen op voet, eentje voor mij en eentje voor z'n vrouw, mijn schoonzus.

 

 

Een kleine terrine, ik vind hem supergaaf.

en een grote,

 

 

de vrouw die hem verkocht vroeg er zo weinig voor, daar kon ik geen nee tegen zeggen.

 

 

 

Nog twee borden met hetzelfde motief, altijd leuk om hapjes op te presenteren.
Of knoflook…

 

  Een katoenen hemdje

 

een stuk tule en een katoenen kraag.

Allemaal leuk voor op de paspop

 

Nog niet alles heeft een plekje gevonden in huis. Als het zover is, laat ik het natuurlijk zien.

 

 

Dit kwamen we ook nog tegen. Gewoon een tussendoorkijkje in een gewone Franse achtertuin. Je kunt het niet kopen en meenemen maar het is toch niet te versmaden?

 

Wat is het toch heerlijk weer.

Net hebben we lekker buiten zitten eten, risotto met ratatouille. Het lijkt wel weer vakantie.

Fijn zonnig weekend toegewenst.

 

Barry