Kliekjes kalkverf

Ik heb nog aardig wat resten kalkverf staan. Zinco van de hal, Flax van de keuken en van de woonkamer nog een héél klein beetje Palladio. Daar kun je nog heel veel leuke dingen mee doen. Niet alleen op muren is het mooi, maar ook op kandelaren, potten en vazen. Eigenlijk alles wat je zat bent kun je snel en gemakkelijk opleuken met een lik kalkverf.

 

Deze grèspot kocht ik vorige zomer op een brocante in Picardië. Ik kocht er een aantal voor € 2,50 per stuk. Deze ene had echter wel wat beschadigingen in het glazuur. Niet erg maar toch besloot ik van de week om er een laag kalkverf overheen te kwasten. De vorm is perfect, echt een leuke Franse pot. Na het drogen van twee lagenZinco (Carte Colori) heb ik er wat bloem en koffieprut overheen gewreven. Wauw! Ik vind hem mooi geworden!

Waarschijnlijk heel mooi met dadeltakken maar die heb ik opgeborgen. Die vind ik toch meer passen bij de herfst en winter. Deze roze peperbesjes staan er mooi op en qua kleur en uitstraling vind ik het voor nu leuker dan dadeltakken.

 

 

Ik heb het stenen randje aan de bovenkant niet helemaal meegeverfd, dan lijkt het 'echter'.

 

 

Ik verfde nog een andere pot. Een gewone terracotta pot van de kringloop. Ook deze was maar € 2,50. Deze kreeg de kleur Flax (ook Carte Colori) en ook deze kreeg de volle laag bloem en koffieprut.

 

 

 

Hij staat even op het kastje in de hal met snoeihout van de perenboom uit onze moestuin. Maar ik wil hem buiten gaan zetten met een olijfboompje erin.

 



De twee grote Franse kandelaars zijn zo gekocht. De kleinere is eigenlijk een koperen kandelaar met een laag Zinco en hier een daar een veeg wit. Net echt toch…?

De ‘console’ kocht ik bij de kringloop. Hij was echt verschrikkelijk! Zo’n 'plastic fantastic' goudkleurig kitschding en daarom maar € 1,50. Maar met een laag wit daarna dik Zinco en een afwerking met bloem en koffieprut lijkt hij van zwaar beton. 't Is echt in een wip gebeurd.

 

Zo ook deze gipsen dingen (hoe heten zulke dingen?). Deze heb ik twee jaar geleden al geverfd met kalkverf, zo over het gips. Ze zien er nog steeds prachtig uit ondanks dat ze zomer en winter buiten staan.

 

 

(wat een weertje hè! Zie je die blauwe lucht? dat was deze week)

Trouwens, ik gebruik nooit de primer, zeker niet op kleine projecten. De kalkverf gaat er zo op en er gebeurt niets geks mee. Ook op de muren in de keuken en huiskamer heb ik die onderlaag trouwens niet gebruikt.  Gewoon eigenwijs denk ik.

In de hal had ik het wel gedaan, dat was mijn eerste project met kalkverf.

Maar tussen ons gezegd en gezwegen; ik merk geen verschil en het zit er nu ruim een jaar op.
Moet ik bijzeggen dat de muren glad gestuukt waren en een lichte latex muurverf hadden. Op een onregelmatige muur met kleurverschil zal het uiteraard verstandig zijn om primer te gebruiken.

Morgen rijd ik samen met een vriendin naar Hendrik-Ido-Ambacht. Daar schijnt een gezellige lentefair te zijn bij Woongalery De Peerenhof.

Ik ben benieuwd…

Fijn weekend!

Barry

‘Oude verweerde flessen’

Ik stuitte afgelopen zaterdag op een stapel héél oude Ariadnes, uit 1998 (ik moet ergens nog oudere hebben). Het blijft leuk om daarin te bladeren. Er staan dingen in die natuurlijk echt niet meer kunnen maar best ook veel wat nog steeds helemaal leuk is. Heel tijdloos dus of opnieuw weer hot?

 

 

Bijvoorbeeld  deze flessen, nieuwe flessen die oud en verweerd zijn gemaakt met krijtverf, vernis en gipspoeder.

Ik had nog een lege jeneverfles en een ander klein flesje staan dus heb het meteen uitgeprobeerd.

 

Met een dun kwastje deed ik wat taupe-kleurige krijtverf in de flessen, daar een beetje water bij, goed schudden, toen wat gipspoeder en weer wat schudden en draaien.
En nu zijn het ook ‘oude verweerde flessen’ geworden.

 

Het grijze flesje ernaast kocht ik ooit in Frankrijk op een brocante, een echt oud flesje dus.

De witte veren vond mijn man in het veld. Het zijn zwanenveren, prachtig wit en heel zacht.

De groenig-blauwe flesjes zijn ook ‘echte’ oude flesjes. Het kleinste flesje heeft ook een behandeling gekregen met verf, water en gipspoeder. De ronde stickertjes had ik nog, die vond ik er wel bij passen.

 

 

Het was een karweitje van niks. Als ik weer een geschikte lege fles vind, doe ik het nog een keer. Zo'n verzameling als op de Ariadne foto met kaarsen erin lijkt me wel wat.

En als ik erop uitgekeken ben, kunnen ze alsnog in de glascontainer.

 

Fijne week!

 

Barry

 

 



Olieverf

 

Als kind al was ik best creatief. Ik hield ontzettend van tekenen, knutselen, handwerken.

Eigenlijk had ik er ook best mijn beroep van willen maken. Een creatief vak, maar och op de leeftijd dat je daarover beslissingen moet nemen, kies je voor iets ‘veiligers’ en ben ik uiteindelijk geen creatieve opleiding gaan doen. Het bleef bij hobbyen (haha, hobbyen, dat woord bestaat, ik heb het opgezocht)

Jaren geleden, zo tussen mijn 25^e en 35^e zat ik wel op schilderles. Eens per week ging ik een avond naar de zogenaamde Volksuniversiteit. Toen schilderde ik vooral aquarel.

Maar door allerlei drukte, je kent het wel, gezin, schoolgaande kinderen, werk en vrijwilligerswerk enzovoort kwam er niet meer van. Ik bleef wel creatief hoor maar op heel andere vlakken.

Toch bleef het kriebelen, dat schilderen. Af en toe pakte ik het wel weer op maar op de een of andere manier kwam het er niet van om het schilderen nieuw leven in te blazen. Tot begin dit jaar. Als goed voornemen voor 2015 heb ik de knoop doorgehakt en ben ik weer op schilderles gegaan. Nu ‘moet’ ik wel, iedere maandagavond. En ik ben zo blij dat ik het gedaan heb. Ik kijk er iedere week zo naar uit.  

Heerlijk, ik vergeet dan alles en ben alleen geconcentreerd op het schilderen. Helemaal ontspannen en vol energie kom ik na afloop thuis.

Na aan wat verschillende technieken te hebben gesnuffeld, ben ik ook olieverf gaan proberen. Dat had ik nog nooit gedaan. Nu ben ik helemaal verslingerd geraakt aan het schilderen met olieverf. Wat is dat fijn werken! Je kunt de verf echt naar je hand zetten omdat het heel langzaam droogt. En ben je over een stukje niet tevreden, dan schilder je er  de week erna toch gewoon overheen.
 

 

Dit is mijn eerste echte olieverfschilderij. Ik wilde het jullie graag laten zien.

 

 

Wat vinden jullie ervan?
‘k Ben best een heel klein beetje trots op mij…             

Groetjes,

Barry

Creatief met ei :-)

 

Ik vertel het ieder jaar; ik houd niet van felgekleurde paaseieren, gele kuikentjes, paashazen of al dat soort geneuzel.  Ik zie ze trouwens ook meer als voorjaarsdecoratie.

De lente komt!

Vanavond was ik naar een Passie-Paasconcert van een groot mannenkoor uit de regio. Mijn schoonvader zingt daarin (en vele andere mannen natuurlijk) Mijn eigen vader zat ook jarenlang op dat koor. Nu niet meer, mijn vader is ruim acht jaar geleden gestorven, maar hij was gek op ‘zijn’ koor.

Het was een mooi concert, dat Passie-Paasconcert.

En daar kom je geen ei of paashaas tegen want  met het oorspronkelijke Paasfeest hebben eieren natuurlijk geen zak te maken.

 

 

Maar om het voorjaar een beetje in huis te halen, zocht ik mijn zelfgeknutselde eieren weer op. Deze keer legde ik ze in de jardinière met wat hooi, kwarteleitjes en –veertjes en wat lege eierschalen.

 

 

en een eitje meer of minder...

 

 maakt mij niet uit

 

 

Van nòg meer eierschalen en uitgeblazen eieren maakte ik deze krans. Het is een lastig werkje om eieren uit te blazen (en je krijgt er echt heel zere wangen van :-P )

Zien jullie dat de luiken van kleur veranderd zijn? Daarover in een volgende post meer.

 

Ook in de hal wat versierselen. Ik houd ervan om steeds wat te veranderen,

daar kan ik echt mijn ei in kwijt (hoe toepasselijk)

A.s. zondag, Palmzondag, ga ik naar de prachtige Laurenskerk in Rotterdam, dan wordt, zoals ieder jaar, de Mattheüs-Passion van
J.S. Bach uitgevoerd door de Laurenscantorij en het Laurensorkest (klik voor info).

Ik verheug me er weer erg op.

En wat wel leuk is om te vermelden; voor het eerst staan op zaterdag 28 maart van 10.00-15.00 uur twee zogenoemde Bachfietsen in de binnenstad van Rotterdam. Op deze bakfietsen, uitgerust met tv-schermen en koptelefoons, is de Matthäus-Passion live te zien en te horen. De Bachfiets is een nieuw ontwerp, uniek in Nederland. De multimediale fiets laat rechtstreeks de generale repetitie van de Laurenscantorij in de Laurenskerk zien.

Voor nu wens ik jullie een fijne zaterdag en ook een mooie zondag.

Groet,

Barry

Kringloopkandelaars

Bij ‘mijn’ kringloop vond ik best wel leuke stenen kandelaars. Niks bijzonders hoor, geen brocante topstukken. Maar ze hadden toch wel wat.

Voor die paar euro liet ik ze niet staan
en de opbrengst van de kringloop gaat naar een goed doel.
Gewoon doen dus.

 

 

en daarom staan er nu twee op de tv-kast.
een grote en een kleine

Alleen staan er geen kaarsen op. Op één heeft een vogeltje nestje gebouwd en op de andere heb ik een kroon gezet.

En als ik ze zat ben, breng ik ze toch gewoon weer terug naar de kringloop. Kunnen ze weer doorschuiven naar een volgende.

 

 

Een korte blogpost...

volgende keer weer een langer verhaal

Groetjes,

Barry

Zo goed als oud

 

 

Van oude kaasplanken die we ergens op de kop tikten,  zaagde manlief wat broodplanken. Best heel handig van die planken. Om bijvoorbeeld boterhammen uit het vuistje op te presenteren of kaasjes, vleeswaren of toastjes.

En natuurlijk heel decoratief in de keuken!

Toch... er miste iets. Ze zagen er naar mijn idee nog iets te nieuw uit, ook al waren ze uit oude planken gezaagd naar oud voorbeeld. Ik vroeg mijn man of hij de planken wat meer wilde ‘mishandelen’ . Hij begreep het niet helemaal en enigszins aarzelend is hij twee planken te lijf gegaan met vijl en schuurmachine. Dat was al beter.

 

Laatst las ik dat de wax van Annie Sloan op natuurlijke basis is en dat wanneer het uitgehard is, je er gerust etenswaren op kunt serveren.

 

Aha!

 

Zojuist heb ik de planken een nog gebruikter en robuuster uiterlijk gegeven met de wax.

Eerst een heel dun laagje blanke was (clear wax) en daarna met een doek er wat van de zwarte krijtverf overheen gesmeerd (restje van de keukenplank). Toen direct de zwarte verf met dark wax uitgesmeerd.

En kijk!

Net echt toch?

 

 

 

In een pot in de tuin stond nog een heel zielig compleet uitgedroogde tijmplant van vorige zomer. Ik heb hem tot de grond afgeknipt en er een touwtje omgewikkeld.

Zo’n klein dood bosje geeft samen met de pot olijven (Lidl) en de nieuwe oude plank een echt landelijk Frans sfeertje.

Dit is de andere plank. Omdat ik hier in eerste instantie koolzaadolie op had gesmeerd is deze wat geler uitgevallen.

 

Maar wel gaaf geworden, toch?

 

Met weinig middelen en geringe moeite twee 'zo goed als oude' broodplanken.

 

 

Fijne week verder en geniet van het weer!

 

Barry

 

Esatto bloggersdag (nog een keer)

Er zijn inmiddels al heel wat berichten geplaatst over de bloggersdag bij Esatto. Zowel op Facebook als op allerlei blogs.

Ook op de blog van Esatto zelf (klik) . Hé, kijk! Op foto 2 en 6 en op de allerlaatste foto, de groepsfoto, sta ik.

Tussen de bedrijven door heb ik wat foto’s van de winkel gemaakt.

 

 

Mooi hè!

Toch… (en nu ga ik wat bekennen)

Het is prachtig, die landelijke stijl. Ik ben groot fan van kalkverf. Ook bepaalde robuuste meubels kunnen mij best bekoren. Maar de ‘Hoffz-stijl’ an sich, vind ik persoonlijk te donker, te zwaar. Zeker als het erg wordt doorgevoerd.  

Met van die loeigrote kruiken en potten uit landen als Nepal, heb ik gewoon niet zoveel. Ik ken dat land of die cultuur niet en daarom roepen zulke spullen niets bij mij op.  Ik maak het liever landelijk met bijvoorbeeld Frans aardewerk of emaille. De landelijke warme sfeer van het Franse platteland, het “joie de vivre” en wat losse frivoliteit, daar krijg ik dan weer warme gevoelens van.

Zo zie je maar weer, ieder z’n ‘ding’

 

 

Ik kocht bij Esatto een gedroogde tak van een asparagus. Dat staat mooi luchtig in de kruik (Frans!) op de tv-kast.

 

 

Bloggers kregen een pot kalkverf mee en waarschijnlijk om bovenstaande reden koos ik voor een lichte kleur kalkverf, Coffee Cream. Ik hoop dat ik binnenkort kan laten zien wat ik ermee gedaan heb. Met de Marrakech hoop ik ook wat leuks te verzinnen.

Nogmaals de kandelaars die ik verfde tijdens de workshop. Nu bij daglicht.

 

En deze gebreide keukendoek en pannenlap vond ik te leuk om te laten hangen.

Nogmaals, de bloggersdag was fantastisch

en Esatto is een winkel waar ik zéker nog eens naartoe ga.

 

Groetjes,

Barry