Brocante hoedendoos

 

Hoe vinden jullie mijn nieuwe oude hoedendoos?

Ik heb hem al meer dan 25 jaar. Toen ik hem kreeg, viel hij bijna van ellende uit elkaar. Hij is van een zus van mijn oma geweest. Heel heel oud dus, maar niet ‘leuk’ oud, als je begrijpt wat ik bedoel. Geen mooie brocante uitstraling zeg maar. Gewoon bruin karton en verder niks.

Om het verder uit elkaar vallen te voorkomen had ik hem beplakt met Laura Ashley behang, toen was dat best leuk. Met toen bedoel ik ergens in de jaren ’80.

 

Heel lang stond hij in de slaapkamer totdat ik kort geleden dacht. Die doos moet eruit of ik moet er wat aan doen. Ik verfde hem dik met witte krijtverf. Nadat de verf droog was ben ik er met fijn schuurpapier overheen gegaan en heb wat lukrake vegen gegeven met distress ink.

 

 

Over een gewoon wit A4 velletje heb ik koffie gemorst. Nadat het papier gedroogd was heb ik het gestreken en het mooie label erop geprint.
Oud linnen lintje eraan

 

et voilà

chapeau voor deze boîte à chapeau!

 

 

 

 

Nu mag deze naast de hoedendoos staan die ik laatst op een rommelmarkt kocht.

 

 

 

Ook een oude maar deze is al goed van zichzelf. Samen zijn ze een leuk paar, zo bovenop de kast.

 

 

Het rieten valies was trouwens van diezelfde tante. Er is zoveel uit die familie bewaard gebleven en daar ben ik nu zó blij mee!

En weet je wat ik in het valies bewaar? Mijn oude kleuterschoolwerkjes en schoolschriftjes.

Het zou zomaar kunnen dat ik mijn bewaardrift van die oude tante geërfd heb (zij zou zeggen “georven”)

Groeten!

Barry

Grace Kelly en Paleis Het Loo

 

 

Zoals ik in mijn vorige post vertelde, gingen we niet alleen naar Emst.

Omdat we dan toch in de buurt waren, hadden we het plan opgevat ook naar Paleis het Loo te gaan. Daar wilde ik al langer weer eens naartoe. Ik was er voor het laatst toen ik nog kind was, ik zat nog op de basisschool.

Een andere reden was de expositie ‘Grace Kelly, prinses en stijlicoon’ , die daar nog tot en met 4 januari 2015 loopt (klik)

 

Een verhaal over het leven  van prinses Gracia van Monaco, een waargebeurd sprookje, dat helemaal geen sprookje bleek te zijn. Toch, ik vond het erg leuk om te zien allemaal. Haar kleding, haar accessoires als schoenen, brillen, hoeden, sieraden, maar ook filmbeelden en foto’s brachten het verhaal van deze prinses opnieuw tot leven.

Hoewel ik nog erg jong was toen het zich allemaal afspeelde, het beeld van prinses Grace, geboren in de Verenigde Staten als ‘Grace Patricia Kelly’, zit ook in mijn geheugen. Ik weet nog goed dat ik haar héél mooi vond. Het leek mij wel wat om prinses te zijn.

Maar niet alleen prinses, Grace Kelly (1929-1982) was een Amerikaanse actrice die door haar huwelijk met Rainier van Monaca prinses werd. Als stijlicoon  werd zij een van de meest gefotografeerde vrouwen van de twintigste eeuw. Altijd op de voet gevolgd door de media in haar succesvolle leven als Amerikaanse filmster, als vorstelijke bruid en als prinses van Monaco.

Ik wilde wat foto’s nemen maar bij de eerste de beste poging werd ik direct bij de lurven gegrepen “Geen foto’s!”. Beschaamd deed ik mijn fototoestel snel terug in mijn tas:  “sorry”

Later zag ik anderen wel gewoon foto’s maken, ik had kennelijk de pech gehad dat iemand het zag. Toch durfde ik m’n toestel echt niet meer te voorschijn te halen.

Alleen bij de ingang mocht het

In Paleis het Loo zelf mocht je wel foto’s maken. Best een aanrader, het is er heel mooi.
 

 

De barokke tuinen zijn ook prachtig. Alleen worden ze op dit moment onder handen genomen, dat was jammer. We gaan zeker nog een keer terug als de tuinen klaar zijn. Dan doen we ook de Oranjewandeling door het bos van Het Loo. Daar hadden we nu geen tijd meer voor.

 

 

zusje

 

Ik kijk naar buiten en zie dat de herfst nu echt in het zadel zit. Eigenlijk best fijn (ik durf het bijna niet te zeggen) ik geniet van de wisseling van de seizoenen. Vanmorgen zei Charlotte het ook “mam, ik vind het best gezellig, die herfst” en gelijk heeft ze.

Fijne week,

Barry 

New French Decor

 "Weer eens wat anders" noemde Elian het in haar leuke blog Pollewop Brocante (klik)

 

Jullie kennen Pollewop Brocante misschien wel van de Boerderij Fair die sinds een paar jaar word gehouden in Emst, op en rond Hemelvaartdag. 

Samen met Nienke van Victorian Times (klik) heeft ze afgelopen vrijdag 24 en zaterdag 25 oktober twee fantastische open dagen gehouden in de woonkamer van haar geweldige boerderijhuis in Emst. Ook de winkel was open.

 

Met mijn lieve zusje (ze is 5 jaar jonger, vandaar zusje) ben ik afgelopen vrijdag naar Emst gereden. De verwachtingen waren hoog gespannen. Ja, je rijdt niet voor niets 130 km (en weer terug)

Maar het was niet voor niets. Wauw, wat was het mooi!

 

Er waren echt prachtige spullen, niet alleen heel mooie brocante maar prachtige stukken die met recht hoogwaardig antiek genoemd kunnen worden. En wat een sfeer! Ik vond het echt geweldig. Zelfs mijn zusje, die eigenlijk helemaal niets met brocante heeft, vond het mooi.

Ik besteed er verder geen woorden meer aan, ik denk dat de foto’s voor zich spreken.

 

De verzorging was ook top. Er was een catering aanwezig in een gezellig partytent buiten waar we koffie dronken met overheerlijke appeltaart. Vooral de bediening was erg goed. 

We zijn niet alleen naar Emst gegaan maar hebben de rit naar de Veluwe gecombineerd met een bezoek aan Paleis Het Loo voor de expositie ‘Grace Kelly, prinses en stijlicoon’

Daarover meer in een volgende blogpost.
 

Fijne week,

Barry

 

Een volle herfstvakantie

Toen de kinderen klein waren, was de herfstvakantie altijd echt een vakantie.

Tegenwoordig is het een ‘gewone’ werkweek, Charlotte moet naar Leiden (op de universiteit kennen ze geen herfstvakantie) en de mannen naar hun werk. Toch heb ik geprobeerd een soort van vakantiegevoel  te creëren en nam wat vrij van m’n werk.

 

de haard aan

 

 

een kop cappuccino met zelfgebakken macaron (ze lukken steeds beter)

 

Maandag hebben dochter en ik een dagje ‘020’ gedaan. We vertrokken al vroeg. Vanaf Rotterdam CS sta je met de sneltrein in iets meer dan een halfuur (!) op Amsterdam CS.

We zijn eerst naar de Noordermarkt gelopen, een gezellige markt in hartje Jordaan. Eigenlijk was ik daar nog nooit geweest. Het is er niet heel bijzonder hoor, maar wat ik leuk vind, is dat je daar nog dat lekkere platte Amsterdams hoort. Dat is in het centrum toch minder, daar lopen meer toeristen dan echte Amsterdammers, zeker in zo’n vakantie.

Op de Noordermarkt zit ook een vestiging van ‘de Weldaad’, een winkel met mooie oude spullen.

 

 

De rest van de dag hebben we vooral winkelend doorgebracht en veel kleding gepast.

Herfstvakantie betekent bij ons ook Jeugdweek op dinsdag- , woendag- en donderdagochtend. Zolang als ik me kan herinneren wordt er iedere herfstvakantie een jeugdweek georganiseerd door de kerk waar we bij horen voor alle basisschoolkinderen van het dorp.

Dat betekent drie ochtenden feest. Mijn kinders gingen er vroeger ook altijd graag naartoe. En ik heb er altijd geholpen. Trouwens, dat doe ik nog steeds. Ieder jaar verzin ik een knutsel voor één van de creatieve workshops.

Dinsdag dromden zo’n 250 kinderen de kerk binnen. Dan wordt er met z’n allen gezongen samen met de ‘jeugdweekband’, gelachen, geluisterd naar een Bijbelverhaal, lol gemaakt, maar ook een echt een serieus gesprek gevoerd in kleine groepjes, lekker wat gedronken en gesnoept. Daarna mochten de kinderen kiezen uit een creatieve workshop, bijvoorbeeld appeltaart bakken, een spijkerschilderij timmeren, oude fietsen, buggies of broodroosters slopen (echt iets voor de jongens) en bij mij een knutsel met papier. Ik had alleen maar meiden in m’n groep, gezellig hoor. Dit is het geworden.

 

Vandaag was ik naar m’n werk. Toch voelde het als vakantie toen ik vanavond thuis kwam. De jongens (zoon en schoonzoon) hadden pizza’s gebakken. Zelf deeg gemaakt en verse ingrediënten erop. Lekker! Ik kon zo aanvallen. Ze hadden zelfs een fles goede Italiaanse rode wijn erbij open getrokken. En dat op een gewone doordeweekse dag, nounou.

Morgenochtend ga ik pannenkoeken bakken voor de afsluiting van de jeugdweek, al die 250 kinderen krijgen morgen tussen de middag pannenkoeken te eten.

Er moeten er dus heul veul gebakken worden.

En vrijdag ga ik een dagje uit met m’n zusje. Daar heb ik ook zo’n zin in! We gaan eerst naar Emst naar de open dagen  van Pollewop Brocante en Victorian Times. Daarna willen we een bezoek brengen aan Paleis het Loo in Apeldoorn. Er is een tentoonstelling over prinses Gracia en die leek ons erg leuk.

Een drukke volle afwisselende 'herfstvakantie' dus

 

Tot blogs weer!

Barry

Jarige buurvrouw

Vandaag werd een buurvrouw-vriendin jarig. Met haar man en gezin woont ze een paar huizen verder. Al meer dan 27 jaar! We zijn één dag na elkaar getrouwd.

En ik ken haar al vanaf de kleuterschool en dat is nòg langer geleden.

 

Nu is zij ook 50 geworden. We lopen gelijk met elkaar op in het leven.

 

 

Ik maakte voor haar een boeketje rozen van papier. Ze houdt erg van rozen.

Uiteraard maakte ik iets zèlf voor haar. Zij had ook iets voor mij gemaakt toen ik 50 werd.

 

 

Dit stuk
 

En het staat er nog steeds. Het is ingedroogd maar de hortensia heeft haar blauwe kleur behouden en de witte roosjes zien er schattig vintage uit.

 

Net als wij zelf, wij zijn ook heel schattig vintage

 

Fijn hoor, om mensen om je heen te hebben waarmee je zo vertrouwd bent. Zeker als het zo'n schat van een buurvrouw is. Het is echt niet zo dat we iedere week bij elkaar op de koffie zitten. Soms zien of spreken we elkaar weken niet. Maar alleen al het gevoel dat er mensen om je heen zijn waar je altijd op kunt terugvallen, dat is veel waard. 

Ik weet zeker dat ze open doet als ik midden in de nacht aan de deur zou staan.

Dit blogberichtje is dus een soort ode aan mijn lieve buurvrouw.

Ik wens haar nog veel gelukkige, gezonde jaren toe.

Naast ons…  :-)

 

Barry

Herfstheide

Op dinsdag is er is ons dorp altijd markt. Nou ja, markt… er staan maar een paar kramen.

Maar iedere dinsdag ga ik even om kaas te halen. Een stuk boeren belegen, een stuk Parmezaan, een zak geraspte kaas en een pond boeren roomboter. Vaste prik.

Ook staat er een broodkar van de bekende bakkerij. Daar hoef ik niets want onze broodbakmachine bakt iedere nacht een brood voor ons. Sinds jaar en dag hebben wij iedere morgen vers gebakken brood. We kunnen niet meer zonder.

Verder een viskar en een bloemist. Ik zei het al, het is een markt van niks. Eigenlijk mag het geen markt heten.

Vanmorgen zag ik bij die bloemist wel heel mooie heide staan voor € 2,-- per stuk en twee voor € 3,50. Die nam ik mee.

Toen ik m’n boodschappen had en weer naar huis wilde fietsen, barstte bij ons de eerste herfstbui los en niet zo’n beetje ook. Regen, wind en onweer! Een grote groep mensen zocht beschutting  onder het afdak bij de supermarkt en zo stonden we gezellig te wachten en te praten tot de bui over was.

Vanmiddag bedacht ik om van de heide een hart te binden. Ik had nog een frame liggen.

 

Het hangt nu aan de twee oude luiken.

De andere plant paste in de grespot die ik afgelopen vakantie in Picardië op de brocante kocht. Ik kocht drie van zulke potten, twee bruine en deze. Deze is de grootste.

 

 

Van de te voren niet bedacht maar het staat leuk dat de heide van het hart terugkomt in de pot die er vlakbij staat.

 

 

Vorige week zaterdag werd er een woonbeurs in ons dorp gehouden. Het architectenbureau waar ik werk had er ook een stand dus ik mocht zaterdagmorgen werken. Het kleine vogelhuisje werd uitgedeeld door een woonstyliste, ook op die beurs. Grappig wat ondernemers bedenken als reclame-beurscadeautje.

 

Weer eens wat anders dan een pen.

Morgen begint mijn werkweek weer. Ik hoop dat het in ieder geval  ’s morgens even droog is want ik fiets graag naar mijn werk. Het is niet ver, zo’n 20 minuten maar dat is net lang genoeg om zeiknat te regenen. Nou ja, we zien wel.

Groeten,

Barry